Category Archives: Sausjes, dressings

Wat ik maakte: Mezze

10 mei 2015:

Een soort van Mezze dan toch minstens.

160509Mezze

Zaziki: griekse yoghurt met komkommer, munt en knoflook. Hummus: kikkererwten, gepureerd met tahin en gemalen komijn. Baba Ganoush: vruchtvlees van geroosterde aubergines, fijngehakt en gemengd met tahin, citroensap, knoflook en gemalen komijn. En tapenade, gewoon uit de winkel. Met turks brood en met sla. Je zou dit een heel bescheiden maaltijd kunnen noemen, de mezze die we ooit, aan de oever van de Maas bij restaurant Zenne aten bestond uit een enorm dienblad met 15 gerechten en een mandje met brood.

Wat ik vandaag maakte: cashewnotenpasta

11 januari 2016:

Gemalen cashewnoten

20160112_114146

Sinds ik begon met het zelf maken van pindakaas heb ik het niet meer gekocht, zelfgemaakt is lekkerder, makkelijk en goedkoop en Echtgenoot Yep besmeert er dagelijks zijn boterham mee. Toen ik onlangs na een feestje een grote zak vol gezouten cashewnoten in mijn handen kreeg gedrukt besloot ik naar het voorbeeld van Clothilde daar cashewnotenpasta van te maken. Nóg goedkoper! (want gekregen) zo dacht ik. Ik spoelde de helft van de noten af onder de kraan, want tja, ze waren gezouten. De afgespoelde noten droogde ik even op de bakplaat in de oven, waarna ik de afgespoelde én de gezouten noten aan dezelfde routine onderwierp als de pindakaaspinda’s: In de keukenmachien en draaien. Het lukte prima! Maar eerlijk is eerlijk… zelf vind ik pindakaas lekkerder dan dit. Het is wat vlak van smaak. Pinda’s leuk ik altijd op met wat sambal, of cayennepeper als ik ze tot pindakaas verhaksel, misschien moet cashewnotenpasta ook wel een beetje extra “chi”. Ik weet alleen niet goed met wat ik dat moet doen, ik zal er eens mee experimenteren.

 

Wat ik vandaag maakte: Mierikswortel in

5 oktober 2015:

Ingelegde mierikswortel.

151004mierikswortelwortels

Ik had prachtige dromen toen we in het begin van dit tuinseizoen twee mierikswortelplanten in de tuin zetten. Ik dacht New Nordic Cuisine, ik dacht Gravad Lachs met mierikswortelroom. Toen de planten voortvarend aan het groeien gingen zocht ik alvast wat recepten op, vooral toen de bovenkant van de wortel minstens acht centimeter doorsnee werd. Joepie. Dat was een superwortel! Ik stelde me een winterpeen-model voor van een minstens veertig centimeter lang. Ik keek gisteren dus ook aardig op mijn neus toen we het bovenstaande uitgroeven… Een klein stukje dikke wortel en een hele tros dunne slierten.

151005mierikswortelwortels

Vanavond schrapte en schrobde ik de slierten schoon, dat ging makkelijker dan ik dacht. Daarna raspte ik ze fijn. Door de keuken verspreidde zich de typische wasabi-achtige geur van mierikswortel. Ik zette de afzuigkap maximaal en beperkte het inademen tot een absoluut minimum maar toch voelde ik precies waar al mijn luchtwegen liepen. Duizelend en tranend schepte ik het resultaat in schone potjes en overgoot het met een mengsel van azijn met een paar theelepels zout. Vlug potjes dicht… pfff.

151005mierikswortelpotjes

Drie potjes! Nouja, twee en een half. Dat valt toch weer niet tegen. Over een week of zes mogen ze pas open en weten we of het ook lekker is, nu moet ik er even niet aan denken om het te proeven. Als de wortel echt zo groot was geweest als ik dacht was ik waarschijnlijk later vanavond huilend en blauw aangelopen op de keukenvloer aangetroffen. Sterk spul, die mierikswortel!

 

Wat ik vandaag maakte: Erg lekker eten

4 maart 2015: Alweer Ottolengi

Gekaramelliseerde venkel met geitenroomkaas

Gekaramelliseerde venkel met geitenroomkaas

Ik maakte gekaramelliseerde venkel, en zoete-aardappelkoekjes met een fris sausje, allebei uit Plenty. Zó lekker! Na de maaltijd zei Echtgenoot Yep: “Heb ik nu alwéér vegetarisch gegeten?” eeeh… Yep.

Aardappelkoekjes

Aardappelkoekjes

Wat ik vandaag maakte: Tahinsaus

19 februari 2015

Een sesamsausje

150219tahinsaus

Tahin is  gewoon een pasta die bestaat uit gepeld, gemalen sesamzaad met wat zout er in. Maar met wat citroensap, een fijngeperst teentje knoflook, wat olie en nóg wat zout en dan voorzichtig, beetje bij beetje verdund met wat water wordt het een sausje dat alle saaiheid van broccoli wegjaagt. Ik mengde er voor het leuke nog wat gehakte bieslook door, maar dat kan natuurlijk ook koriander zijn, of peterselie, of kervel.  Of gemalen komijn, extra peper of paprikapoeder.

Wat ik vandaag maakte: Zalm en papillotte

5 Februari 2015:

Pakketjes met zalm. 150205zalm en papillotte Eigenlijk maakte ik het gisteren, het enige dat ik er vandaag aan deed was het zaakje in de oven schuiven en een half uurtje later opeten. Ik schaafde een venkelknol zo dun mogelijk, sneed een winterwortel aan julienne en maakte daarvan “bedjes” op een paar vellen aluminiumfolie. Op de bedjes kwam een stukje zalm, wat gedroogde dille, zout en peper, een plakje verse gember en een stukje citroengras. Scheutje ketjap, twee theelepels olijfolie, folie dichtvouwen. Vandaag schoof ik de pakjes in de oven van 200 graden, waarin ik tegelijk twee zoete aardappelen in repen roosterde op de bakplaat. Dat duurde een half uurtje, toen konden we aan tafel. Erbij een ottolenghi-sausje van yoghurt met fijngehakt citroengras, wat limoensap en zout en geraspte gember. Dat was in al zijn eenvoud een topmaaltijd.

Wat ik vandaag maakte: pesto

2 januari 2015:

Paprika-pesto

20150102_201921

Op de markt kreeg ik zes grote paprika’s in mijn handen geduwd van een koopman die ze niet meer mee naar huis wilde nemen. Vier ervan roosterde ik in de oven op 160 graden tot de schil bruine blazen vertoonde. Nadat ze afgekoeld waren verwijderde ik de schil en de zaadjes en draaide ze in de keukenmachine tot pesto. Met 100 gram geroosterde pijnboompitjes*, een stukje geraspte pecorino een teentje uitgeperste knoflook en rode peper. Olievrije pesto! Morgen gaat het door de spaghetti met verse basilicum.

*bij een chinees restaurant hier ter stede heet dat op de menukaart “pijnbonen”

Wat ik vandaag maakte: Kip-kerriesalade

29 december 2014:

Broodbeleg met kip en mayonaise

141229kip-kerriesalade

Ik vind het woord “salade” altijd wat raar voor een mengsel van mayonaise met diverse andere ingrediënten, dat dan als broodbeleg dient. Ik lust het wel graag, ik moet er eens een geschikter woord voor vinden. Want een salade is iets dat je op zichzelf kan eten als hoofd- of bijgerecht (en waar naar mijn idee toch minstens iets van groente in zit), dit soort prutjes zijn meer saus-achtig. Of smeerseltjes.

Hoe dan ook, we aten eerste kerstdag kip. Een hele, op zijn Brits met aardappels en uien eromheen in de oven gebraden. Heerlijk. Maar een hele kip is voor twee personen veel te veel natuurlijk, er volgde voor derde kerstdag en ook voor de lunch van gisteren een grote pan vol kippensoep. Eén filet hakte ik in kleine stukjes, mengde die met wat mayonaise, azijn, stevig wat kerrie, klein beetje poedersuiker en wat cayennepeper. En een handje gehakte bieslook. Lekker!

Wat ik vandaag maakte: Tomatensaus

20 november 2014:

Twee grote pannen vol tomatensaus

141120tomatensausDit jaar mislukten de tomaten in onze tuin. Iets met weersomstandigheden, ik weet het niet. Er kwamen misschien drie eetbare tomaatjes van het rijtje met vier verschillende varianten dat we geplant hebben. Wel een gemis! Het voelde of er een stukje zomer ontbrak aan 2014. Dat heb ik een beetje goedgemaakt door een grote zak pomodori aan te schaffen op de markt en die samen met uien en knoflook (wél uit eigen tuin) tot saus te verwerken.

Ik gebruikte 550 gram uien, twee hele bollen knoflook en ruim drie kilo tomaten. De ui grof gesnipperd, zachtjes fruiten in wat olijfolie. Daarna de gehakte knoflook even kort mee bakken en dan de gepelde en in stukken gesneden tomaat er bij. Ik haal de steelaanzet altijd van de tomaten af, maar de pitjes gaan gewoon mee.  Wat zout en peper en een goede handvol gedroogde “Italiaanse kruiden”. In dit geval rozemarijn, oregano en tijm. Dit alles een uurtje heel zachtjes laten pruttelen, bij voorkeur in een koekenpan, af en toe roeren. Deze saus met wat losgebakken gehakt: Bolognese. Met olijven en ansjovis: Putanesca. Deze saus kan vegetarisch tussen de lasagne, het kan over een mootje witvis in de oven. Het kan een basis zijn voor tomatensoep, het basislaagje pizza-beleg. Het is de A in het ABC van lekker koken, een vaste waarde in de vriezer. Laat nu de winter maar komen!

Wat ik vandaag maakte: Hummus

27 oktober 2014:

Hummus.

141027hummus

Nathalie Portman vertelde ooit in een interview in Vogue dat ze dagelijks haar eigen gewicht in hummus eet. Nu is dat in haar geval niet zó veel, ik denk dat ik Nathalie Portmans gewicht in hummus ook wel op kan. Ik weekte kikkererwten 24 uur, daarna kookte ik ze twee (!!) uur, al twijfelend of ze nu nóg niet gaar waren. Ik woog 450 gram* ervan af, de rest ging in de vriezer. Ik haalde de schilletjes van de erwten en draaide ze fijn in de keukenmachien met wat zout en rode peper, een scheut citroensap, een scheutje olijfolie en een paar eetlepels tahinpasta. En wat van het kookwater, dat ik er pas lepel voor lepel bij goot toen de massa fijngemalen was, tot het een consistentie had die me geschikt leek. Procestechnisch zo ongeveer hetzelfde als de pindakaas van eergisteren, maar pindakaas eet ik niet. Hummus en een berg rucola met een boterham, dat wel.

*Voor de goede orde: dat is niet Nathalie Portmans gewicht.