Wat ik vandaag maakte: Pindakaaskoekjes

7 februari 2016:

Koekjes met drie soorten noten

160207pindakoekjes

In de Volkskrant schrijft Yvette van Boven elke week een recept. Enkele weken terug waren dat pinda-amandelkoekjes. Vanmiddag maakte ik nieuwe pindakaas en meteen wat extra, genoeg om dit recept te maken. Ik verving een deel van de pindakaas door de niet-zo-geslaagde cashewnotenpasta. Echtgenoot Yep vindt de cashewnotenpasta wél lekker, gelukkig… maar hij is een makkelijke Echtgenoot om voor te koken: hij vindt dingen lekker of héél lekker.  De pindakoekjes vallen in de laatste categorie, geloof ik. Mijn oude trouwe keukenmachientje liep bijna stuk op het plakkerige koekdeeg, maar verder is het een leuk recept, de koekjes hebben een krokant randje maar ze zijn van binnen nog een klein beetje “chewy”. Heerlijk.

 

Wat ik vandaag maakte: Een kip wakker

6 februari 2016:

Een voetbehandeling voor een kip

in betere tijden

in betere tijden

Kip Floortje is de kleinste en de laatste in de pikorde van ons pluimvee. Bij ons is ze erg populair want ze is niet angstig aangelegd en ze is met afstand de productiefste kip ooit. Ik denk dat ze sinds ze begon met eieren leggen twee keer een dag heeft overgeslagen. Floor heeft een zogenaamde kalkpoot, een klein parasietje dat zich nestelt tussen de schubben op haar poot en daar voor jeuk zorgt. Dus vanavond haalde ik een slaperig Floortje van haar stok en smeerden we de aangedane poot dik in met uierzalf. Door het vet krijgt de parasiet geen lucht meer en gaat hij dood, is de theorie. Ik had wel te doen met dat warme, angstig hijgende kipje in mijn armen… ik hoop dat het helpt!

Wat ik vandaag maakte: ondergoed

2 februari 2016:

een degelijke onderbroek.

160202ondergoed

Wie had dat gedacht, dat ik ooit mijn ondergoed zou tonen aan iedereen die er naar kijken wil op het wereldwijde Internet. Maar ach. Ik zit er zelf niet in. Dit is een bijzonder bruikbaar kledingstuk, op maat gemaakt, met praktisch nut als belangrijkste overweging, ik maakte er eerder al een stuk of wat. Er ligt een pakketje met wufte auberginekleurige kant in de kast, want ondanks eerder uitgesproken twijfel ga ik het tóch nog een keer proberen doen, echt mooie lingerie maken.

Wat ik vandaag maakte: Een keuze. Hoewel…

1 februari 2016:

De catalogus van het Vlaams Zaadhuis is er!

160201aardbei

Elk jaar ploft de catalogus op de mat en elk jaar voel ik me net als vroeger, als in de weken vóór 5 december de speelgoedfolders arriveerden. Niet dat ik de barbies kreeg die ik daarin aankruiste… ik had verstandige ouders. Maar uit de catalogus van de Waarschootse schatkamer bestellen we wél. Maar wat, maar wat… er staan tientallen verschillende tomaten in, en vijftien soorten sla. Kolen en bonen en bietjes en aardappelen… Er staan aantrekkelijke maar realistische foto’s in. Geen boompjes met een overdadige last van vierhonderd appels ter grootte van een kinderhoofdje. Ik ben vooral nieuwsgierig naar cucamelons. Ik kan niet wachten tot het tuinseizoen begint…

 

Wat ik vandaag maakte: Rabarbercrumble

31 januari 2016:

een zomers toetje

160131crumble

Over drie weken halen we weer een vleespakket op, twintig kilo verantwoord rundvlees voor in de vriezer. Die vriezer wil ik voor die tijd nog helemaal schoonmaken, er moet genoeg ruimte zijn om die hele jaarvoorraad vlees in te vriezen. Dus aten we vandaag preikoekjes, gemaakt van de prei die ik nog in de vriezer had. Ik ontdekte in dezelfde lade ook nog een aardige hoeveelheid rabarber. En zo kwam het dat we vanavond, eind januari Rabarbercrumble als toetje aten. Alvast een klein beetje zomer.

Wat ik vandaag maakte: garen

29 januari 2016

een proefstrengetje

160129garen

Ik spin. Niet elke dag of zelfs maar elke week, maar het is wel fijn om te doen.  Ik twijnde een stukje van dit en van dit samen, het resultaat is op de foto te zien. Ik twijfel of ik er ooit iets mee weet te breien, maar daarvan heb ik wel eens vaker last. En bovendien, het kan ook gewoon genoeg zijn om mooi garen te maken, dat dat het eindproduct is. Hoewel ik dat een moeilijk idee vind, ik lijd aan ernstige nuttigheidsdwang.

Wat ik maakte: Breiwerk ongedaan

27 januari 2016

Een paar breiwerken uitgehaald

160118ribbit

Het achterpand en de voorpanden van het grandpa-vest: het was me te klein

twee derde van een baby-jasje: Bij nader inzien vond ik donkergrijs toch geen babykleur. Ik heb ernaar gezocht maar het is ongeblogd geloof ik… ik nam het op 19 februari 2014 mee naar de film. Zo lang heeft het in de kast gelegen…

Een kwart van een ander babytruitje: het garen was te prikkerig (niet eens gefotografeerd)

Een stukje sjaal: neuh. Niet zo mooi als ik hoopte. Ook niet gefotografeerd.

En dus weer een hoop wol terug naar het stadium van de onbegrensde mogelijkheden. Wel lekker opgeruimd in de kast. En op mijn mentale takenlijstje.

Wat ik vandaag maakte: Een wandeling

26 januari 2016:

De groene route door natuurgebied Oranjezon

160126duindoornSamen met J. wandelde ik een kilometer of vijf door Oranjezon. Altijd fijn wandelen daar, je loopt in een dik uur door bos, langs het strand, door de duinen en ook langs een moerasgebied. De waterstand in het gebied was nogal hoog, sommige paden waren niet begaanbaar en er was een soort van noodbruggetje gefabriceerd om de wandelaar met droge voeten weer bij de uitgang te krijgen. Het was heerlijk buiten!

160126water

Wat ik maakte: Een scheve kraag

26 januari 2016

Een slecht geplaatste overhemdkraag.

160124kraag

Nu ik voor Dochter geen trouwjurk maak besloot ik nog maar een overhemd voor Yep te maken. Ik wilde weleens weten hoeveel tijd me zo’n project kost, dus ik zette mijn klokje op nul, mijn favoriete podcast aan en ik begon. Niet dat ik vind dat er een kosten-baten afweging moet worden gemaakt waarin mijn tijd gerekend wordt, want ik doe het voor mijn plezier. Maar ik was toch wel nieuwsgierig. Na negen uur (in drie sessies) rustigjes doorknutselen zat de kraag er op, de mouwsplitten en manchetten waren klaar, ik had zelfs -heel eigentijds- een tweekleurige knoopsgatenbies gemaakt. Mouwen er in, zoompje er in, knopen en knoopsgaten en klaar! zo dacht ik. Maar toen keek ik beter en zag ik dat de kraag scheef op de kraagstaander geplaatst is. (insert veelkleurige vloek hier…) Echtgenoot Yep dacht nog even “dat zie je toch niet” maar natuurlijk zie je dat wel. Terug naar de tekentafel naaitafel… Dat wordt een paar uurtjes meer.

Waar wij waren: Op de Brafa!

23 januari 2016:

De Brussels Art Fair

Echtgenoot Yep kreeg een uitnodiging voor de Brafa. Dus trokken we ons mooiste pakje aan en reden zuidwaarts.

Er was een kanten sprei uit 1650. Verbazingwekkend vind ik zulke dingen. Dat is door een of meerdere-waarschijnlijk onderbetaalde- kantwerksters met de hand gemaakt.

Er was een kanten sprei uit 1650. Verbazingwekkend vind ik zulke dingen. Dat is door een of meerdere -waarschijnlijk onderbetaalde- kantwerksters met de hand gemaakt.

In dezelfde stand was ook een mutsje uit de 5e eeuw, in Sprang-techniek. Dat kon ik helaas niet fotograferen… maar ik heb het goed bekeken. Men sprangde al lang voor het breiwerk werd uitgevonden.

We zagen eigentijdse kunst... Deze doos met kleurrijke "chocolaatjes" was een meter bij een meter denk ik.

We zagen eigentijdse kunst… Deze doos met kleurrijke “chocolaatjes” was een meter bij een meter denk ik.

Dit was een heel populair kunstwerk. Om deze foto te maken heb ik in de rij gestaan, en later, op sociale media en in de pers-recensies kwam de banaandame terug.

Dit was een heel populair kunstwerk. Om deze foto te maken heb ik in de rij gestaan, en later, op sociale media en in de pers-recensies zagen we steeds de banaandame terug.

En ook lieflijke schilderijtjes. Dit vilkstuin-achtige tafereeltje leek me wel wat.

En ook lieflijke schilderijtjes. Dit volkstuin-achtige tafereeltje leek me wel wat.

Maar toen ik de prijzen hoorde voelde ik mijn gezichtsuitdrukking meer op dit schilderij lijken.

Maar toen ik de prijzen hoorde voelde ik mijn gezichtsuitdrukking meer op dit schilderij lijken.

Een klein werkje van de Koreaanse kunstenares Ihlwa Kim dat wij wel mooi vonden kostte een maandsalaris, we zagen veel prijzen tussen “nieuwe auto” en “nieuw huis”. Er was zelfs een tekening van Herge die een miljoen moest kosten en de duurste antieke munt ter wereld was -op aanvraag- te bezichtigen. Het is dan ook een kunst- en antiek beurs die zich op zijn eigen doelgroep richt, dus op zich is dat logisch. We hebben het allemaal mogen bekijken en we genoten.