Wat ik vandaag maakte: Plezier

27 juli 2014:

een feestelijke dag.

140727toetje

Vandaag vierden Echtgenoot Yep en ik dat we zeven jaar getrouwd zijn. En morgen dat we dertien jaar samen zijn. We begonnen gisteravond al met de feestelijkheden, we aten volgens zelfgemaakte traditie een feestelijk zesgangendiner bij Restaurant Katseveer. Dat was buitengewoon bijzonder, ik heb geen superlatieven genoeg voor wat ons daar elk jaar weer overkomt. Op de foto het toetje, je kunt zien hoe lekker het was (Frambozen! Macaron! Gebakje met basilicum en vanille! Ziet het er niet prachtig uit?

Vandaag gingen we eventjes naar de tuin, maar verder hielden we een -bijna-vakantie-dag, we zijn naar het strand gegaan op Neeltje Jans en hebben in zee gezwommen.

Wat ik vandaag maakte: hangmappen

26 juli 2014:

Een overzichtelijke administratie

140726administratie

Na meer dan vier jaar penningmeesterschap, het laatste jaar gecombineerd met het secretariaat van de volkstuinvereniging werd het wel eens tijd. De administratie bestond uit drie ordners en twee dozen vol met losse vellen, lang niet allemaal op logische wijze geordend. Ik kocht een doos vol oude hangmappen op Marktplaats, kreeg van de voorzitter een bijpassende kast uit de boedel van een gereorganiseerd bedrijf en voegde dit alles samen tot een overzichtelijk geheel. Dat lucht op! Ik heb altijd geroepen dat ik een administratief rampgeval ben, dat het alleen maar geluk is dat ik niet failliet ben gegaan uit pure slordigheid in de tijd vóór Echtgenoot Yep de situatie kwam redden. Maar misschien had ik daarin geen gelijk, of misschien heb ik er gewoon veel bij geleerd, de laatste jaren. In ieder geval: Orde in de administratie is recht evenredig aan een gelukkige Lies.

Wat ik vandaag maakte: Notulen

23 juli 2014:

Ik notuleerde een bestuursvergadering van de volkstuinvereniging

140723notulen

En de volkstuinvereniging heeft behalve een website ook een facebook. Dat laatste is nog pril, maar ik verwacht dat daar binnenkort meer te zien is.

Wat ik vandaag maakte: een speldenkussen

22 juli 2014:

Een Biscornu.

140722biscornu

Wat Yep maakte: Pruimenjam

21 juli 2014:

Pruimenjam.

140721pruimenjam

H. en L. vroegen of we ook wat pruimen wilden van de boom in hun pas verworven tuin. Best wel! antwoordden wij, waarop Yep na een bezoekje thuiskwam met een tas vol. Minstens vijf kilo. Heerlijk waren ze! We aten pruimen bij het ontbijt, bij de lunch en als toetje. En ook als tussendoortje. We deelden de rijkdom met buren en collega’s, maar het ging niet op. Eten weggooien is niet de bedoeling, maar conserveren kost tijd én energie… en daar had ik wat weinig van. Dus heeft Yep een avond doorgebracht met pruimen ontpitten, potten steriliseren en jam koken. Het is een prettig frisse jam geworden, met een prachtige kleur.

Wat ik vandaag maakte: Mosselen

20 juli 2014:

Er zijn weer mosselen!

140720mosselen

Echt zomer en een beetje vakantiegevoel: Een pannetje mosselen, een paar stukjes stokbrood, een paar sausjes en een glas sancerre.

Wat ik vandaag maakte: een salade

17 juli 2014:

Een maaltijdsalade met tuinbonen en geitenkaas 140716salade

Onze volkstuin en peulvruchten, het wil dit jaar niet combineren. Erwtjes en sperziebonen kwamen simpelweg niet boven de grond, de paar tuinbonen die níet bezweken onder de zwarte bonenluis wil ik eigenlijk niet meer opeten… Ze zien er niet zo lekker uit. Ik heb nog hoop dat de Fryske Waldbeantsjes voor wat oogst gaan zorgen. (Ik weet het, ze zijn enigszins verdwaald hier in Zeeland, maar de plantjes houden zich goed. Af en toe zeg ik iets in het Fries tegen ze, bijvoorbeeld: “Earrebarre!” en dat lijkt ze echt te helpen) De “oorlogstuin” bracht gelukkig wél een paar handen vol tuinbonen voort die feestelijk geconsumeerd zijn. In een salade met sla, tomaten en gedroogde tomaten, wat geitenkaas en gebakken spekjes. Een dressing van honing en mosterd en een handje gehakte dille, erbij wat krielaardappeltjes uit de oven. Zo lekker, je kunt alleen maar hopen dat we volgend jaar meer tuinbonen hebben!

Wat ik vandaag maakte: Sjalotjes schoon

16 juli 2014:

Twee en een halve kilo sjalotjes

140716sjalotjes

Gisteren tijdens een vlugge trip naar de volkstuin haalde ik alle sjalotjes uit de grond en nam ze, inclusief aanhangend zand en knisperend droog loof mee naar huis, een emmer vol. Vanavond beoefende ik het bijna vergeten “bollen pellen” een klusje dat vroeger in Noord Holland een lucratief vakantiebaantje was als je nog te jong was voor een “echt” vakantiebaantje*. Nu ligt er twee en een halve kilo sjalotjes op de tuintafel als een kunstwerk van Richard Long om nog een dag of twee na te drogen, waarna ze koel en droog in de schuur worden opgeslagen. Later deze week is de knoflook aan de beurt.

*een echt vakantiebaantje betekende in Haarlem: Voor een uitzendbureau chocoladeletters inpakken aan de lopende band bij de Droste fabriek.

Wat ik vandaag maakte: Oordopjes

16 juli 2014:

Oordopjes om mee te zwemmen

140715oordopseltjes

Iets wat ik op mijn werk bijna elke dag maak maar nu, zo vlak voor de vakantie, zijn het er behoorlijk wat meer. Kinderen waarbij een “buisje in de oren” is geplaatst, mensen met een gaatje in het trommelvlies, mensen die sowieso geen water in de oren willen maar wél graag zwemmen komen om deze zwemdopjes laten maken. Er wordt een oorafdruk genomen, daarna wordt de afdruk netjes recht afgesneden. Het rechter oordopje wordt voorzien van een rode stip, in de hoortoestellerij is rood rechts. Dan komt er een laagje siliconenlak over voor de afwasbaarheid en duurzaamheid, waarna het een uurtje te drogen hangt alvorens het meegaat met de eigenaar van de bijpassende oren. Het zwemdopje sluit de gehoorgang zo af dat er geen water meer in het oor komt. Ook het geluid wordt wat gedempt, maar in het zwembad wordt over het algemeen zo gegild dat wat gehoorbescherming misschien ook op zijn plaats is. :-)

Wat ik vandaag maakte: een foutje

14 juli 2014:

Een heel klein foutje

140714foutje

Excuseer de meegefotografeerde kattenharen.

Het laatste kruisje van het borduurwerk aan mijn biscornu sluit, nu ik “rond” ben, niet aan bij het eerste. Op de foto te zien: Onder de rechter pijl is ruimte voor twee kruisjes, onder de linker kunnen er drie. Je zou zeggen, wat maakt het uit. Eén kruisje. Niemand die het ziet. Dat is dus het probleem: Ik zie het wel. Zoiets blijft me ergeren; het móet symmetrisch zijn. Ik vermoed dat een psycholoog wel een mooie naam heeft voor deze dwangneurose…. inmiddels is het uitgehaald en -symmetrisch- weer teruggeborduurd.