Wat ik maakte: De voortuin leeg

22 november 2014:

Een opgeruimde voortuin

witlofwortels

witlofwortels

Nu er (kennelijk)  een vroege winter in aantocht is moesten de groenten die niet vorstbestendig zijn uit de voortuin. Om te beginnen groef ik de witlofwortels uit en maakte ze schoon. Geen kleine oogst deze keer, wel twee emmers vol.  Ik oogstte nog een aantal kleinere peterseliewortels, wat late bietjes en een enkel raapje, ik knipte het rijtje bieslook kort en harkte de zaak wat aan. De prei die er nog staat kan wel tegen wat lagere temperaturen en de boerenkool, daar moet volgens de traditie eerst de vorst overheen. (Vorig jaar is er helemaal geen vorst geweest en toch aten we boerenkool. Hoe zit dat eigenlijk?) Er staat ook nog snijbiet, maar dat eten we zelf niet meer op. De kippen vinden het ook erg lekker, dus die krijgen elke dag een handvol tot het op is, of tot de winter echt begint.

Wat ik vandaag maakte: Geroosterde paprika

21 november 2014:

Geroosterde paprika in olie

Hm. In daglicht ziet het er een stuk smakelijker uit. Echt! Nu lijkt het iets dat thuishoort in de kelder van een natuurhistorisch museum

Hm. In daglicht ziet het er een stuk smakelijker uit. Echt! Nu lijkt het iets dat thuishoort in de kelder van een natuurhistorisch museum

Tegelijk met al die tomaten kwam ook een kilo paprika’s mee naar huis. Die kiepte ik met zijn allen op een bakplaat in de oven van 200 graden tot ze bruine blazen begonnen te vertonen. Een paar uur afkoelen in een dichte pan, daarna kon ik de schil er af halen en de pitjes er uit. Ik sneed ze in reepjes, drapeerde die in een pot met wat plakjes knoflook ertussen en goot daar een mooie olie overheen. Vooral dat pellen was erg fijn. Nu staat het in de koelkast, en weet ik niet goed wat er verder mee te doen. Wat doet een mens met geroosterde paprika uit de olie?

Wat ik vandaag maakte: Tomatensaus

20 november 2014:

Twee grote pannen vol tomatensaus

141120tomatensausDit jaar mislukten de tomaten in onze tuin. Iets met weersomstandigheden, ik weet het niet. Er kwamen misschien drie eetbare tomaatjes van het rijtje met vier verschillende varianten dat we geplant hebben. Wel een gemis! Het voelde of er een stukje zomer ontbrak aan 2014. Dat heb ik een beetje goedgemaakt door een grote zak pomodori aan te schaffen op de markt en die samen met uien en knoflook (wél uit eigen tuin) tot saus te verwerken.

Ik gebruikte 550 gram uien, twee hele bollen knoflook en ruim drie kilo tomaten. De ui grof gesnipperd, zachtjes fruiten in wat olijfolie. Daarna de gehakte knoflook even kort mee bakken en dan de gepelde en in stukken gesneden tomaat er bij. Ik haal de steelaanzet altijd van de tomaten af, maar de pitjes gaan gewoon mee.  Wat zout en peper en een goede handvol gedroogde “Italiaanse kruiden”. In dit geval rozemarijn, oregano en tijm. Dit alles een uurtje heel zachtjes laten pruttelen, bij voorkeur in een koekenpan, af en toe roeren. Deze saus met wat losgebakken gehakt: Bolognese. Met olijven en ansjovis: Putanesca. Deze saus kan vegetarisch tussen de lasagne, het kan over een mootje witvis in de oven. Het kan een basis zijn voor tomatensoep, het basislaagje pizza-beleg. Het is de A in het ABC van lekker koken, een vaste waarde in de vriezer. Laat nu de winter maar komen!

Wat ik vandaag liet maken: een foto

18 november 2014:141118fotograaf

Een écht portret

Vandaag bracht ik een uurtje door in de studioruimte van Paul van Bueren. Hij maakte een heleboel foto’s van mij, waarvan slechts enkele de status “portret” kregen.  Een bijzondere ervaring, moeilijk om ontspannen te zijn in zo’n situatie. Dat ging Paul zelf een stuk makkelijker af zoals je hier ziet.  Ik ben erg blij met de foto’s!

Wat ik vandaag maakte: Brood

18 november 2014:

Ja! gelukt!

141118brood

 

Wat ik vandaag maakte: Zuurdesem.

17 november 2014:

Een kolonie gistcellen.

141117Gijs

Na een paar dagen ging mijn eerste poging om een zuurdesem te maken dood. Ik denk dat ik te koud water gebruikte, of de overstap van een roggemeel/wit meel mix naar alléén witte bloem was te abrupt. Ik ben opnieuw begonnen en dat lukte beter. Na een week twee maal daags “voederen” heb ik een levendig bellenblazende kolonie. Het ruikt gistig en zurig en het verdubbelt zich in volume binnen acht uur. Het elastiekje om de pot geeft aan waar de oppervlakte vanmorgen was. Ik overwoog om het De Borg te noemen* dat leek me toepasselijk. Maar Borg zijn niet erg aardig, de associatie met eten is ver te zoeken, dus werd het Gijs. Vanwege Hollebolle. Op het moment staat mijn eerste zuudesemdeeg naar (de helft van) dit recept te rijzen in de keuken. Spannend hoor. Ik hoop dat ik morgen typen kan: Wat ik vandaag maakte: Een brood.

*we are the Borg. We are many, yet we are one.

 

Wat ik vandaag maakte: Een omlaag kijkende hond.

16 november 2014: Een proefles yoga. downward facing teckel Collega D. doet sinds enige tijd enthousiast aan yoga en stelde voor dat ik eens een proeflesje mee deed. Dat was niet rustig en ontspannen een beetje strekken, maar -wel rustig- behoorlijk hard werken. Ik vond het best lekker en verwacht morgen stevige spierpijn. Ohja, en die hond, dat doe je zo.

Wat ik vanavond maakte: Een tripje naar Eindhoven

14 november 2014:

Een bezoekje aan Glow

2014-11-14 23.29.09Ieder jaar de tweede week van November organiseert Eindhoven het mooiste lichtfestival van Nederland: Glow. Inmiddels is het traditie dat we er heen gaan, dit jaar was TJ mee met zijn filmcamera. Het was prachtig.

Wat ik vandaag maakte: Een goede ruil

12 november 2014:

een fiets voor een portret

141112fietsertje

Al anderhalf jaar stond mijn “oude” fiets werkeloos. Een Batavus Comanche die ik sinds de aanschaf van een degelijke mamafiets als reservefiets in de schuur liet staan. Een tikje overbodig, hij is in al die tijd niet één keer gebruikt. Dit was een fiets met boemerangkwaliteiten. Mijn toenmalige collega Ria kocht hem in 2003, maar hij werd kort daarna van haar gestolen. Een paar maanden later werd ze gebeld door de politie dat de Comanche was teruggevonden. (en de dief berecht, goed zo!) Nóg weer een paar maanden later kreeg ze hem écht terug. Inmiddels had ze allang een andere fiets gekocht dus ik nam de Comanche van haar over voor een goede prijs. Blij en tevreden fietste ik er op rond in Haarlem, liet hem vaak bij de supermarkt, het station of de bushalte op me wachten. Pas na een jaar ontdekte ik dat het slot was doorgeslepen, waarschijnlijk toen hij van Ria werd gestolen. Hoewel ik hem zorgvuldig op slot zette had ik dat net zo goed achterwege kunnen laten, het gedeelte van het slot dat tussen de spaken schuift was weg. Wat een gemiste kans voor de Haarlemse fietsendieven!

Het doorgeslepen slot

Het doorgeslepen slot

Natuurlijk kreeg hij meteen een nieuw slot, hoewel ik van deze fiets inmiddels het vermoeden had dat hij gewoon erg trouw was.

Gisteren zag ik op twitter deze oproep:

Ik dacht aan de werkeloze Comanche in de schuur, nu ja, toen heb ik gereageerd. Bandjes opgepompt, ketting een beetje geolied, vandaag heb ik de Comanche uitgezwaaid. Ik hoop dat hij zijn nieuwe eigenaar net zo trouw is als hij Ria en mij was! En binnenkort maakt Paul van Bueren een echt, professioneel portret van mij. Wat een leuke ruil.

141112kaartje

Wat ik vandaag maakte: Een baret

11 november 2014:

Een andere muts dan ik van plan was

141111baret

De baret wordt na het blocken gedroogd over een bord. (dit is mijn grootste maat bord)

In Berlijn keken we rond bij Manufactum. Wat een bijzondere winkel is dat! E. paste er een gebreide baret die haar heel goed stond, maar zelfs de kleinste maat was haar te groot. Het prijskaartje was ook niet kinderachtig, dus bleef de muts in Berlijn. Later vond ik in de online catalogus een plaatje van de muts, en besloot voor E. bij wijze van verrassing net zoiets te breien. Ik kocht een knot Lang Jawoll Magic, want daarin zitten (ongeveer)  dezelfde kleuren en combineerde dat met een witte wol uit eigen voorraad. Ik volgde dit patroon. Vanavond hechtte ik de laatste steken af, hij is leuk geworden. Maar ik denk niet dat ik hem aan E. ga sturen. De baret die ze paste in de winkel was licht en elegant en delicaat. Dit exemplaar is stevig en dik, een echte warme wintermuts. De kleuren zijn niet helemaal hetzelfde, het patroon is helemaal niet hetzelfde en tot overmaat van ramp is hij behoorlijk groot geworden. Voor E. moest het juist een kleine maat zijn.

De rechter muts op deze foto was het voorbeeld