Wat we vandaag maakten: zuurkool

15 januari 2017

de jaarlijkse zuurkoolstamp

Traditioneel verwerken we onze witte kool-oogst tot zuurkool. Minstens zo traditioneel doen we dat niet, zoals het beste zou zijn, direct na de oogst maar wachten we daar een maand mee. Of méér dan een maand, we zijn niet zulke accurate tuinders als we zouden willen zijn. En zoals elk jaar moeten we er wat bij kopen om een zinvolle hoeveelheid kool te hebben… maar dat komt niet door ons geteut. Er zijn beestjes die ook graag witte kool lusten, meestal nemen ze wel wat meer dan we af willen staan. Aan de andere kant, na de koolconsumptie worden het mooie vlindertjes, dat is ook wat waard, dus bestrijden we ze niet. We kopen gewoon op de markt nog een (biologische) kool of twee er bij. Vanmiddag schaafde ik vijf kolen tot sliertjes, Echtgenoot Yep pakte ze stevig in de zuurkoolpot met wat zout, een paar peperkorrels, jeneverbessen en een scheut witte wijn en stampte de zaak stevig aan.

Hij dekte het af met een paar hele koolbladeren en verzwaarde dat met een paar passende stenen. De pot sluit met een waterslot en blijft de komende dagen in de keuken. Dan komt het fermentatieproces op gang en gaat het waterslot gezellige “ploep” geluidjes maken. Daarna mag het wat langzamer gaan en zetten we de pot koeler, in de schuur. Over een week of zes maak ik hem open en hebben we voor minstens tien maaltijden heerlijke zuurkool.

Wat ik vandaag maakte: Een pakje open

13 januari 2017

Lapjes per post

Sinds begin december werk ik fulltime, vijf dagen in de week en een keer in de maand een zaterdag. Ik heb dus, dat begrijp je, geen tijd om naar de winkel te gaan om lapjes te kopen. Ik had nieuwe jeans nodig voor die spijkerbroek, ik wil graag een echt klassieke pyama maken… ik heb het patroon al liggen. Toen ik zag dat er dubbelbrede lakenkatoen te koop was bij het stoffenwinkeltje besloot ik een gok te wagen. Ik wil altijd even aan een stuk stof voelen vóór ik beslis, er doorheen kijken, ik heb nog nooit online stof gekocht. Hoewel, dat is niet helemaal waar… ik kocht stof voor Echtgenoot Yeps overhemden bij een bijzonder degelijke leverancier in Engeland. En nu dus, ik  bestelde genoeg lakenkatoen voor een dekbedovertrek, een wat luxere katoen voor een pyama en een stuk jeans voor spijkerbroek versie 2.1, deze keer groot genoeg. Vandaag arriveerde het pak. Alle lappen zijn inmiddels voorgewassen, ik geloof dat ik het voorspelde rotweer het komende weekeinde geen probleem vind.

Wat ik maakte: Tajine met kip en olijven

10 januari 2017:

best een prettige maaltijd

Ik sneed een aubergine in blokjes, die ik snel bruin bakte in de koekenpan met een klein beetje olie. Dat deed ik in de tajine. Daarna bakte ik in dezelfde koekenpan wat stukjes kipdijfilet die ik van tevoren had gemarineerd in harissa-pasta. Toen ze wat gebruind waren gingen ze bij de aubergine, samen met een halve pot olijven en een gepekelde citroen in kleine stukjes en nog wat water. Na een kwartiertje pruttelen-waarin de couscous werd bereid- versierde ik het geheel met een handje gehakte peterselie en wat geroosterde pijnboompitjes.

 

Wat ik maak: Een spijkerbroek

9 januari 2017:

Een leerproces in jeans

Al jaren wil ik een spijkerbroek maken. En dan geen half passend, duidelijk zelfgebakken exemplaar, maar een echte. Met van die oranjebruine stiksels en met echte “spijkers”. Ik ben kennelijk niet de enige, want closetcasefiles bracht een spijkerbroekpatroon op de markt met een onlinecursus jeans naaien erbij. De spijkers heten Rivets in het Engels en ze zijn gewoon te koop. Ik twijfelde een jaartje en toen dacht ik: Dat kan ik misschien ook! Het begon meteen goed: Ik had te weinig stof gekocht. Het blijkt dat je patroondelen uit jeans op een speciale manier moet knippen om te voorkomen dat het kledingstuk scheef trekt. Dus kun je niet, zoals ik meestal doe, een spelletje patroon-tetris spelen en zo min mogelijk restjes hebben. Ik besloot het dan maar als oefenmateriaal te beschouwen en er een korte broek van te maken. Dat lukte bést aardig. Er was wat aan de pasvorm te veranderen maar niet veel: ik moet een platte-billen-correctie doen. (tja…) Maar ik heb een stapel zelfvertrouwen opgedaan. Nu genoeg stof kopen, aan de gang!

Wat Yep vandaag maakte: plantgaten

8 januari 2017

Nieuwe perenboompjes

Van een medetuinder kregen we twee jonge perenboompjes. Yep besteedde een paar uur aan het opruimen van de plek waar we ze gaan zetten en hij haalde verse grond voor ze.

De boompjes staan te wachten. Als het weer een beetje meezit gaan ze volgende week de grond in.

Ondertussen is een knaagdier begonnen met het slopen van mijn plantschepje. Kennelijk is het schuimrubber niet te eten. Wáárom moet het dan toch stukgeknaagd worden vraag ik me af…

Wat ik maakte: opschriften

6 januari 2017

Nooit meer etiketjes

Sommige ideeën zijn zo goed dat je niet snapt dat je jarenlang etiketjes koopt, schrijft, plakt en uiteindelijk met veel moeite weer van het inmiddels lege glas peutert. Lang leve de glasstift.

Wat ik misschien maak: Taugé

5 januari 2016:

Mungboontjes in een potje

In een Japans-Koreaanse supermarkt in Amsterdam kocht ik een zak mungbonen. Dit zijn de boontjes die in ontkiemde staat taugé heten, hoewel ze natuurlijk ook gewoon als boontjes te eten zijn. Ik deed een handje ervan in een grote glazen pot en liet ze een paar uur onder water staan, daarna goot ik het water af. Het voorschrift is dat de boontjes elke dag twee tot drie keer gespoeld worden. Als ze te nat zijn gaat het mis, daar kunnen ze niet tegen.  Dus afspoelen, afgieten en hup weer terug in de pot is het voorschrift. De pot moet afgedekt met een doekje in de donkere kast staan. Als het allemaal goed gaat kunnen we na een dag of wat lekker verse taugé eten. De boontjes zijn na dag één dubbel zo groot, ik ben benieuwd!

Wat ik vandaag maakte: Cocottes met bonen

4 januari 2017:

Een makkelijk hoofdgerecht

Uit het Winterboek van Yvette van Boven haalde ik dit recept voor een ovenschotel van witte bonen, met wortel en bleekselderij en tomatensaus. De witte bonen had ik eergisteren al gekookt.De grap zit hem in de gepofte knoflook die erover moet worden verdeeld. Ik kreeg dat niet goed voor elkaar, dus maalde ik een stuk oud brood, een handvol geraspte kaas en de dubbele hoeveelheid gepofte knoflook in de keukenmachine tot gruis en vormde daarvan een laagje op de gevulde cocottes. Dat werd in de oven een hartig-knapperig korstje, een prima hoofdgerecht zo!

Wat ik vandaag maakte: Mij kwaad

30 december 2016

ik ben geen wintertype

Het kan natuurlijk altijd erger.

Elke dag heb ik in totaal 8 minuten nodig voor mijn woon-werkverkeer. Heen én terug, op de fiets. Best makkelijk. Maar van de week moest ik voor mijn werk naar Oostburg en dat is andere koek… dat fiets ik niet eventjes. Daarom had ik een autootje in gebruik gekregen van mijn werkgever. Vandaag moest dat autootje bij mijn werkadres voor de deur staan waar het weer opgehaald zou worden, dus ging ik voor de gelegenheid met de auto naar mijn werk. Afgelopen nacht was het erg mistig en het vroor een graad of zes… dus vanmorgen zat er een laag ijs op de ramen van het autootje. Ruiten krabben is het stomste werk dat ik kan bedenken. Met een lamme arm en koude vingers en steeds kwaaier een half uur ruitenkrabben om vijf minuten te kunnen rijden, wat een narigheid.

Wat Bruinoogje maakte: een probeer-ei

29 december 2016

De productie wordt hervat in het kippenhok.

Minstens twee maanden waren onze kippen in de rui. Ze stonden met zijn drietjes wat sneu bij elkaar in verschillende stadia van onttakeling, elke ochtend was het nachthok bezaaid met veren. Er kwam nauwelijks geluid uit, er werd maar weinig gegeten en eieren waren er niet. We gaven ze wat extra lekkernijen, maar ik had óók het idee dat de dames langzaam maar zeker aan hun pensioen zouden gaan beginnen. Tenslotte hebben ze al een respectabele staat van dienst: de twee oudsten begonnen twee jaar en vier maanden geleden met eieren leggen en Kampioenskip Floortje heeft het gepresteerd om vanaf 22 januari 2015 tot half oktober 2016 maar twee keer een dag te missen. Geen gekke gedachte dat het nu zo’n beetje op is… maar nee. Floor en Die Andere zijn weer gewoon aan de slag gegaan en van de week produceerde Donkeroogje een kogelrond mini-eitje waarna ze de slag weer te pakken had, ze legt weer gewoon mee. De dames zien er geweldig uit met hun nieuwe verenpakjes en hebben volop praatjes. Met een beetje geluk wil één van de drie in het voorjaar een stel eieren adopteren om uit te broeden. Kuikentjes! dat zou leuk zijn. Maar nu is het daarvoor te koud. Ik ben al helemaal blij met verse eieren op het menu.