Wat ik vandaag maakte: Een uitstapje.

31 oktober 2014:

Een tripje naar Rotterdam.

20141031_201702

 

Het Rotterdams Philharmonisch speelde vanavond de muziek bij vertoning van de film “the Artist”. Dat was leuk!

Waar ik vandaag heenging: De Leesclub

30 oktober 2014:

Boekbespreking bij P. thuis.

141030leesclub

Vanavond besprak de leesclub het boek “de wand”  Over een vrouw die afgesloten van de wereld, helemaal alleen moet overleven met een hond, een kat en een koe als gezelschap. Wat de wand, de oorzaak van haar isolement, precies is wordt niet al te duidelijk. Het boek is in retrospectief als een soort verslag geschreven, waardoor er soms nogal sprongen in de tijd gemaakt worden. Haar beschrijving van de strijd om simpelweg in leven te blijven met de middelen die ze heeft en vindt en de band met haar dieren maken het -ondanks het feit dat er niet echt veel gebeurt verder- een boeiend boek. In de recensies werd het een “robinsonade” genoemd. Mooi woord! En ook kwam de term feministisch pamflet een paar keer voorbij. Dat is denk ik ook terecht, als je het plaatst in de tijd waarin het geschreven is: 1960.

Mijn breiwerk was mee, maar dat was voornamelijk een ontknoping.

Mijn breiwerk was mee, maar dat was voornamelijk een ontknoping.

 

Wat ik vandaag maakte: Een hittepit

28 oktober 2014:

een kersenpittenkussentje

141028hittepitje

Een ietwat persoonlijke bekentenis: Ik heb vaak koude voeten als ik naar bed ga. Ik neem dus in de winter vaak een zogenaamde hittepit mee naar bed, een katoenen zakje met kersenpitten, dat ik twee minuten in de magnetron leg. Daarna leg ik het onder mijn voeten in bed en blijft het ter plaatse een uur lang lekker warm. Dit is bij uitstek iets om zelf te maken, als eigenaar van een naaimachine én een productieve kersenboom. Dus heb ik twee seizoenen lang alle kersenpitten opgespaard. Ik zette ze in een emmertje met water achterin de tuin en liet het daar een maandje of drie staan. In die tijd hebben allerlei organismen (die ik niet persoonlijk wil kennen) de restjes kers van de pitten afgegeten. Na afspoelen, grondig wassen en laten drogen waren ze klaar voor gebruik. Vandaag naaide ik van een vrolijk katoentje (het was ooit een placemat) een zakje, dat ik vulde met mijn kersenpitten en dicht naaide. Er mag nog wel een jaaropbrengst bij, of twee. Het is wat plat, als hittepitje. Maar ik zal het vanavond uitproberen, ik ben benieuwd of eigen kersenpitten warmer aanvoelen.

Natuurlijk had ik de vulopening aan de kleine kant gemaakt, en moest ik een trechter van een envelop improviseren om de pitjes er niet één voor één in te hoeven doen...

Natuurlijk had ik de vulopening aan de kleine kant gemaakt, en moest ik een trechter van een envelop improviseren om de pitjes er niet één voor één in te hoeven doen…

Later toegevoegd: Na twee minuten in de magnetron verspreidde mijn nieuwe hittepitje een bijzonder onprettige geur. Het is naar de schuur verbannen tot ik daar een oplossing voor vind. Of tot ik het experiment mislukt verklaar en het hele zaakje in de vuilnisbak kiep.

Wat ik vandaag maakte: Hummus

27 oktober 2014:

Hummus.

141027hummus

Nathalie Portman vertelde ooit in een interview in Vogue dat ze dagelijks haar eigen gewicht in hummus eet. Nu is dat in haar geval niet zó veel, ik denk dat ik Nathalie Portmans gewicht in hummus ook wel op kan. Ik weekte kikkererwten 24 uur, daarna kookte ik ze twee (!!) uur, al twijfelend of ze nu nóg niet gaar waren. Ik woog 450 gram* ervan af, de rest ging in de vriezer. Ik haalde de schilletjes van de erwten en draaide ze fijn in de keukenmachien met wat zout en rode peper, een scheut citroensap, een scheutje olijfolie en een paar eetlepels tahinpasta. En wat van het kookwater, dat ik er pas lepel voor lepel bij goot toen de massa fijngemalen was, tot het een consistentie had die me geschikt leek. Procestechnisch zo ongeveer hetzelfde als de pindakaas van eergisteren, maar pindakaas eet ik niet. Hummus en een berg rucola met een boterham, dat wel.

*Voor de goede orde: dat is niet Nathalie Portmans gewicht.

Wat ik vandaag maakte: Bosjes

26 oktober 2014:

Bosjes bonenstro

141026bonestro

Elk jaar zo ongeveer de laatste oogst* die uit de volkstuin komt: De droogbonen. Vorig jaar en dit jaar had ik Fryske Waldbeantsjes, een oud ras van geelgekleurde bonen, uit (ja inderdaad) Friesland. Vandaag trok ik alle planten uit, bond ze in bosjes en hing die op in het huisje op de volkstuin. Het moet nog minstens een maandje te drogen hangen voor de bonen uit hun peulen kunnen. De overeenkomst met een ander product ontging me daarbij niet: “Je legt ze op de grond of hangt ze met de voetjes aan het plafond en dan wacht je een, twee, drie maanden totdat het droog is. En áls het dan droog is, dan komt het belangrijkste van de Fryske Waldbeantsjes: Het opeten. :-)”

141026waldbeantsjes

Na het drogen zijn de boontjes half zo klein. Maar na het weken en koken weer net zo groot als ze uit de peul kwamen

*Hoewel ik bij het opruimen van de bonenrij óók nog drie perfect gelukte pastinaken aantrof.

 

Wat ik vandaag maakte: Pindakaas

25 oktober 2014:

Pindakaas

 

250 gram ongezouten pinda's en 250 gram gezouten pinda's samen in de keukenmachine. Na een minuut of twee draaien ziet het er zo uit en denk je dat het nooit wat wordt.

250 gram ongezouten pinda’s en 250 gram gezouten pinda’s samen in de keukenmachine. Na een minuut of twee draaien ziet het er zo uit en denk je dat het nooit wat wordt.

Maar na nog een minuut begint de olie uit de pinda's vrij te komen en vormt het een dikke pasta. Dit is het moment om kruiderij erbij te gooien, in mijn geval wat cayennepeper-poeder.

Maar na nog een minuut begint de olie uit de pinda’s vrij te komen en vormt het een dikke pasta. Dit is het moment om kruiderij erbij te gooien, in mijn geval een voorzichtige halve theelepel gerookt paprikapoeder.

Na nog twee minuten is het pindakaas. Door de wrijving van de keukenmachine is het vrij warme (en dus vrij vloeibare) pindakaas, maar het smaakt prima. Een halve liter-pot was net te klein voor deze hoeveelheid.

Na nog twee minuten is het pindakaas. Door de wrijving van de keukenmachine is het vrij warme en dus wat vloeibare pindakaas, het zal als het afkoelt weer wat opstijven. Het smaakt prima, het had nog wel iets pittiger gemogen misschien. Een halve liter-pot was net te klein voor deze hoeveelheid.

 

Wat ik vandaag deed: een ontdekking

23 oktober 2014: Een mooie website. imagesO75RJ2FX Altijd als we in het buitenland een kerk bezoeken hoop ik op een tentoonstelling van textiel. Altaarkleden, maar vooral de mantels die gedragen worden tijdens de dienst, ze zijn vaak prachtig geborduurd met goudborduurwerk, naar ik veronderstel gemaakt door nonnen. Diepe bewondering heb ik voor deze kunstvorm. Gisteren vond ik geheel bij toeval een eigentijdse, Nederlandse dame die die kunst ook beheerst.

Wat ik vandaag maakte: Tomatensoep

22 oktober 2014:

Tomatensoep

imagesIP1586AI

Het rundvleespakket dat we in April kochten raakt langzaam maar zeker op. Nog wat tartaar, een stuk rosbief resten nog. En wat schenkel en soepvlees. Die heb ik gisteravond met een collectie groenten, kruiden en smaakmakers opgezet, vanavond maakte ik “Italiaanse broodsoep” van de bouillon. Ik sneed wat oud brood aan stukjes en zette dat in een kom, besprenkeld met een scheut olie en een grotere scheut balsamico azijn. In een grote pan fruitte ik een ui en knoflook tot het zacht was, daarna bakte ik een blikje tomatenpuree en een pakje passata enkele minuten mee. Daarna goot ik de warme bouillon erbij, met een half potje pesto -dat ook al op moest- en het geweekte brood. Ik pureerde de hele zaak met de staafmixer tot een gladde soep en deed er een half pond soepgroenten bij en wat kleine gehaktballetjes. Nog een minuut of tien zachtjes koken en presto! Het eten voor morgenavond is alvast klaar.

Waar wij waren: Berlijn

In het kader van Berlin Lights waren we een paar dagen in de Duitse hoofdstad

141017KaDeWe

Uitzicht uit de hotelkamer: De KaDeWe. Daar kun je ook als je niet van shoppen houdt wel een middagje zoekmaken.

Bijvoorbeeld op de keuken-afdeling.

Bijvoorbeeld op de keuken-afdeling.

141016pompoenen

Men verkoopt er ook pompoenen.

Bij checkpoint Charlie kun je voor een paar euro poseren met twee knappe acteurs die doen of ze soldaten zijn.

Bij checkpoint Charlie kun je voor een paar euro poseren met twee knappe acteurs die doen of ze soldaten zijn.

We aten een bijzondere lunch in het restaurant Tim Raue. Ik was nogal onder de indruk, pas bij het toetje maakte ik een toonbare foto.

We aten een bijzondere lunch in het restaurant van Tim Raue. Ik was nogal onder de indruk, pas bij het toetje maakte ik een toonbare foto.

Dat toetje moest letterlijk opengebroken worden, met luid gekraak.

Dat toetje moest letterlijk opengebroken worden, met luid gekraak. Er zat passievrucht in. En vanillecreme.

Dit schilderijtje hing op het toilet. Wie beweert dat de Duitsers geen humor hebben= )hoewel het volgens mij wel Chinezen zijn die hier zo´n onbedaarlijke lol hebben'

Dit schilderijtje hing op het toilet. Wie beweert dat de Duitsers geen humor hebben? (hoewel het volgens mij Chinezen zijn die hier zo´n onbedaarlijke lol trappen)

Maar goed. De lichtkunst. Hier de voorgevel van het Hamburger Bahnhof

Maar goed. De lichtkunst. Hier bijvoorbeeld de voorgevel van het Hamburger Bahnhof

En hier de voorkant van de Dom, die elke paar minuten met een andere voorstelling werd versierd.

En hier de voorkant van de Dom, die elke paar minuten met een andere voorstelling werd versierd. Ernaast de Fernsehturm, ook al feestelijk aangelicht.

We gingen ook naar een bunker, waarin we de Boros-collectie mochten bekijken. Dit kunstwerk is van de IJslandse kunstenaar Oleafur Eliasson. De bol met spiegels draait rond, en van tijd tot tijd zie je een flits van de gekleurde schijf in een van de spiegels.

Overdag was er ook kunst: we gingen naar een bunker, waar we de Boros-collectie mochten bekijken. Dit kunstwerk is van de IJslandse kunstenaar Olafur Eliasson. De bol met spiegels draait rond, van tijd tot tijd zie je een flits van de gekleurde schijf in een van de spiegels. De bunker zelf was heel interessant. Het was schuilplek (geen kelder maar een gebouw) geweest in de oorlog, daarna achtereenvolgens een gevangenis, een fruitpakhuis (het kreeg de bijnaam “bananenbunker”) een hippe club en nu dus een museum. En van alle gebruikers waren er nog sporen. We waren het er over eens dat een bombardement ongeveer net zo eng moet zijn geweest als ervoor schuilen in het donker, met drieduizend mensen opeengepakt in de bunker met muren van 2 meter dik. Met weinig of geen luchtverversing.

Ik vond ook een breiwinkel die het helemaal begrepen heeft: Een café-wolwinkel. <3

Ik vond ook een breiwinkel die het helemaal begrepen heeft: Een café-wolwinkel. <3

Ik kocht er Japans garen. Dat werd ter plekke voor me afgewikkeld van een heel grote klos; je koopt het per 10 meter. De twee kleine klosjes zijn zijde met staaldraad. Echt.

Ik kocht er Japans garen. Dat werd ter plekke voor me afgewikkeld van een heel grote klos; je koopt het per 10 meter. De twee kleine klosjes zijn zijde met staaldraad. Echt.

Deze diepzinnige quote van Nietsche stond aan de achterkant van een rommelmarkt-kraampje waar men...

Deze diepzinnige quote van Nietzsche stond aan de achterkant van een rommelmarkt-kraampje waar men…

... dit verkocht.

… dit verkocht.

Hierbij past geen enkel onderschrift.

Hierbij past geen enkel onderschrift.

De bolle vorm in het midden van mijn koffer wekte argwaan van beveiliging op de luchthaven. Het was gelukkig slechts een spaarvarken. (leeg) Ik mocht mee terug naar Amsterdam.

De bolle vorm in het midden van mijn koffer wekte argwaan van de beveiliging op de luchthaven. Het was gelukkig slechts een spaarvarken. (leeg) Ik mocht mee terug naar Amsterdam. En het spaarvarken ook.

141020herfst

In Goes bleek intussen de herfst echt begonnen: Prachtige kleuren langs de straat.

Wat ik vandaag maakte: een heel stuk breiwerk

14 oktober 2014:

Een voorpandje en een halve mouw

141014 lilleput

Pas op deze foto zie ik het: Pooling. de kleurtjes zijn niet goed verdeeld. Meestal een reden om het meteen uit te halen maar ik denk dat ik het deze keer laat gaan.

Voor een training reed ik met een collega mee naar het midden van het land, tweemaal door het spitsverkeer. Dat waren heel wat uurtjes breitijd. Ik maak Lilleput, alweer een babyvestje. Inderdaad, inmiddels zijn er meer babytruitjes dan babies in mijn leven. Lamenoumaareffe. Het is zo leuk om ze te maken. Dit patroontje hier is, zoals je ziet, bijzonder geschikt om wildgekleurd sokkengaren (in breiersjargon “clown barf”) toch tot een redelijk beschaafd kledingstuk te verwerken. Of in ieder geval iets minder wild.