Wat ik vandaag maakte: een dubbele Herman

22 mei 2015:

De vriendschapscake “Herman”

150522Hermanx2

Beide Hermannen rustiek gebarsten, bovenop. Hoe komt dat toch?

Van schoonzus E. kreeg ik Herman weer eens. Herman is een vriendschapscake: Je krijgt een deegje, je roert het elke dag een keer of twee door, je voegt er in een periode van een kleine twee weken een paar keer (volgens het bijgeleverde voorschrift) wat ingrediënten aan toe. Daarna deel je hem in vieren, je geeft er twee weg (vandaar “vriendschaps” cake) en begint met één deel zelf weer opnieuw. Het overgebleven gedeelte is de basis voor een beslag voor een kruidkoek-achtige cake. Eigenlijk is het een zoete variant van een zuurdesemstarter. Ik ken Herman al vanaf mijn middelbare schooltijd, ik kan natuurlijk niet weten of mijn huidige Herman een nazaat is van de toenmalige. Hij is in ieder geval al enkele malen mijn huishouden gepasseerd, ik geloof dat ik zelfs van mijn vorige Herman nog een exemplaar in de vriezer heb.  Ik besloot mijn vriendenkring met deze recente Herman niet nogmaals te belasten, iedereen die zoiets leuk vindt heb ik al minstens één keer eerder de zorg voor Herman opgedrongen toevertrouwd. Dus bakte ik mijn hele Herman in één keer op, het werden twee dubbelgrote cakes waarvan ik een groot deel invries voor later genieten.  Ik had nog een schaal vol walnoten die ik vorige herfst uit een ruil kreeg: T. heeft walnotenbomen, ik heb een hazelaar, dus ruilden we een zak noten in het belang van de variatie in ons menu. Die walnoten verdwenen ook in de cake, samen met een zakje gedroogde cranberries. Het kan bijna geen toeval zijn dat ik vanavond naar de bioscoop ga om een film over Sergio Herman te zien. Het is klaarblijkelijk Herman-dag vandaag, ik zal bij het eten de juiste CD opzetten.

Wat ik vandaag maakte: Glim.

21 mei 2015:

Een ring gepoetst

150521ring

Echtgenoot Yep houdt van veilingen. Hij gaat regelmatig, schaft zo af en toe eens wat aan. En regelmatig wordt er even rondgeneusd op Catawiki. Leuk! Ook uit een veiling kreeg ik deze ring met opaal van hem. Wat een mooie steen is dat, allemaal kleuren schitteren je tegemoet uit een onpeilbare blauwe diepte. Hij is alleen wel gedragen… (en terecht!) er zitten nogal wat krasjes op. Op een forum van edelstenen-liefhebbers vond ik de tip om het te poetsen met zilverpoets. Met een zacht lappenschijfje op een dremel-handstuk en een flesje zilverpoets (en ingehouden adem) ging ik aan de gang.  Maar na een minuut of wat glom de ring weliswaar prachtig, maar de krasjes waren toch echt te diep om weg te poetsen. Ik zal er een polijst- en poetsprof bij halen.

Wat ik vandaag maakte : Een overdenking.

20 mei 2015:

Denkwerk.

150520overvloed

Vorige week deed ik weer een sapkuur. Ik dronk vijf dagen lang alleen maar de -overigens smakelijke- sapjes van de sapmeesters. Het was niet makkelijker dan de eerste keer dat ik dat deed, integendeel. Ik had de hele vijf dagen best honger. Genoeg  honger om de hele tijd aan eten te denken.  Genoeg honger dat ik er steeds op moest letten niet te snauwen en te somberen. Er kwam weinig uit mijn handen, ik kon me maar moeilijk concentreren en ik sliep zoveel mogelijk: Dan had ik tenminste geen honger.  Ik koos daar zelf voor, in de geruststellende wetenschap dat ná die vijf dagen er weer drie gezonde maaltijden per dag voor me zouden zijn. Als ik besloten zou hebben dat ik na drie dagen stopte met vasten had dat ook gekund. Er zijn kasten vol eten in huis en goedgevulde winkels aan alle kanten. Voor heel wat mensen in de wereld is die zekerheid er niet, mensen die elke dag maar zo’n beetje eten hebben als ik vorige week, met geen enkele zekerheid dat dat op korte termijn anders wordt. Best ontregelend. Je ziet de beelden van een verweg land met problemen op de televisie en denkt goh ja, dat is erg. Maar hoe allesbepalend honger hebben is (en daarmee bedoel ik écht honger, niet mijn luxe zelfgekozen onthouding) is niet voor te stellen.

Wat ik vandaag maakte: Soep.

19 mei 2015:

Aspergesoep

150519aspergesoep

Zoals ik al zei, gisteren… we hebben er veel.

Wat ik vandaag deed: Een klein onderzoekje

18 mei 2015:

Een asperge-test

150518asperge

Het is aspergetijd. Er komen er best veel van ons rijtje van ongeveer 30 planten. Eigenlijk moeten we elke dag naar de tuin om ze te steken, maar dat komt er niet altijd van en dan zijn ze “doorgeschoten” oftewel boven de grond en groen. Dat is niet de bedoeling, wij kweken witte asperges. Tot nu toe maakte ik van de groene exemplaren hooguit bouillon voor de aspergesoep, we aten ze niet. Mede-tuinder Karin stelde dat het geen verschillende soorten zijn, de witte en de groene, het enige verschil is het moment in de groeicyclus dat je ze oogst en eet. Echtgenoot Yep dacht dat onze witte asperges houtig en taai zouden worden als ze groen gegeten werden. Dat kun je natuurlijk googelen, maar het is leuker om het zelf te proberen. Vandaag kookte ik een maaltijd witte asperges en een stuk of tien groene, van toen we vorige week eens een dag te laat waren. Eindconclusie: Karin heeft gelijk. De groene waren heerlijk. Maar Yep ook: Zodra de top groen is, is het witte gedeelte oneetbaar: houtig en draderig. Dus dan moet je hem als groene asperge eten. Het is groen of wit, en niet allebei.

Wat ik vandaag deed: Zaaien

17 mei 2015:

Van alles in de grond gestopt

150517bieslook

De bieslook wacht niet op de IJsheiligen: Die bloeit al. Het is daarna niet echt bruikbaar meer als keukenkruid, na het bloeien worden het dikke taaie stengels. Maar mooi is het wel!

Op de volkstuin is het hoogtij, deze dagen. Na de IJsheiligen wordt aangenomen dat het echt, echt niet meer vriezen gaat. En dan mag “alles” dus gezaaid en geplant; dus ik zaaide. Een tweede ronde bietjes, worteltjes, pastinaken en prei gingen ter aarde. Pluksla, andere pluksla, romeinse sla en rucola delen de “koude bak” met een paar maaltjes spinazie, als het allemaal opkomt. Onder de appelbomen staat snijbiet, langs het hek zaaide ik lathyrus en Oostindische kers. De bonen gaan volgende week en in huis (op zolder, daar staan ze niemand in de weg) staan pompoenen, tomaten, augurken en komkommers in hun potjes te wachten tot ze óók mee mogen doen.

Wat ik vandaag maakte: Eigenlijk niks

16 mei 2015: Niet veel…

150516WIP

Vandaag breide ik wat en maakte ik het pasmodel voor een jurk. Maar dat levert eigenlijk niet zulk interessant blogmateriaal op, behalve misschien voor andere kledingmakers. Vandaag dus: Niets.

Wat we vandaag maakten: Een klimrek

14 mei 2015:

Een klimrek voor doperwten

2015-05-14 19.46.26

Eigenlijk hadden de doperwten al een maand geleden gezaaid moeten zijn. Maar je kunt ze niet zomaar hops in de grond stoppen op een plekje dat je wel leuk lijkt; doperwten houden van klimmen en willen daarom een hek of andersoortig gaas waarlangs dat kan. Onze oplossing hiervoor is een staaltje recyclen voor gevorderden: Ik vond enkele jaren geleden een paar rekken in een container. Daarin werd het overbodig geworden inventaris verzameld van een supermarkt die werd opgeknapt, deze rekken waren deel van het zuivel-koelvak geweest. Ik sleepte ze op de fiets (!!!) naar de tuin waar ze al jaren dienstdoen bij bet erwtjes kweken. Het plaatsen van de rekken is elk jaar een heel karwei: vier palen moeten in de grond gezet, daar moeten de rekken aan bevestigd. Vandaag deden Echtgenoot Yep en ik het samen. Daarna zaaide ik een royale hoeveelheid rijsdoperwten. Maar daarmee zijn we er nog niet… iedereen vind erwtjes én erwtenscheuten lekker. Ook vogels. Dus voor de plantjes boven de grond komen moet deze hele U-vormige constructie onder een vogelnet. U begrijpt, lezer, dat wij erwtjes óók erg lekker vinden. Anders deden we er al die moeite niet voor.

Wat ik vandaag -en gisteren- maakte: Een reisje naar Parijs

9 en 10 Mei 2015:

31 uur in Parijs

150510Parijs

Een tentoonstelling over het werk van mode ontwerpster Jeanne Lanvin lokte ons naar de Franse hoofdstad, maar daar deden we natuurlijk nog wel wat meer. Ik kocht lapjes: een liberty-katoentje bij Lil Weasel, en een voile bij Anna Ka Bazaar.  We gingen ook naar het illustere Janssens & Janssens, maar ik kocht er niets: Ik vond de stoffen daar toch écht te duur. We keken rond in de winkel van Issy Miyake, wat was dat mooi! We bezochten Centre Pompidou, en we gingen naar Fondation Louis Vuitton. Daar was een tentoonstelling over het sleutelmoment in de kunst, of in  een kunstenaarsleven. Zulke sleutelwerken zijn vaak ook wel de bekendste schilderijen: De Schreeuw van Munch hing er, een prachtig schilderij van Rothko, de waterlelies van Monet… We genoten, maar ik vind het gebouw zelf al zo prachtig.

Wat ik vandaag maakte: garen

8 Mei 2015:

Artistiek dik-en-dun gesponnen garen.

150508dikendun

In 2008 nam ik deel aan een workshop “artyarns spinnen”. Artyarns, dat is wol met lusjes, of met bobbels, of, zoals onze lerares van die dag gemaakt had, met vilten oogbollen er in*. Dat was leuk, maar daarna heb ik nooit wat anders gemaakt dan gewoon rechtuit twee- of drie voudig en zo glad mogelijk garen. Behalve van deze blauwe pencilroving, die moest wel een dik-dun garen worden, vond ik. Het project was halverwege toen het even uit logeren ging om gefotografeerd te worden, maar nu het weer terug is kan ik er bijna niet afblijven. Ik heb nog géén idee waar dit garen voor gebruikt kan worden. Maar dat heb ik vaak met wol die ik zelf gesponnen heb… ik hóef er tenslotte ook niet meteen een bestemming voor te weten.

*zoekend naar deze link ontdekte ik ook dat er mensen zijn die in het wit van hun ogen laten tatoeëren. Dat had ik nu niet willen weten eigenlijk. Euw.