Wat ik vandaag maakte: sap

22 september 2014:

versgeperste sapjes

111022 vruchtensapje

Vorige week volgde ik een vijfdaagse sapkuur. Ik at niet, ik dronk alléén sap -waarmee ik genoeg voedingsstoffen binnen kreeg om geen vreselijke honger te hebben- en soms wat groentebouillon en kruidenthee. Hoe gezond zoiets is kun je over discussiëren, ik denk dat ik wel ongezondere dingen heb gedaan in mijn leven.  Ik voel me prima, ben een paar kilo kwijt en heb diverse eetgewoonten in die vijf dagen grondig heroverwogen. Wat me nog het meeste verbaasde was de grote hoeveelheid eet-impulsen op een gemiddelde dag. Er níet aan toegeven maakte natuurlijk dat het me juist opviel. Na afloop van de kuur stofte ik mijn slow juicer eens goed af; vooral ‘s morgens vroeg beviel zo’n vers sapje me erg goed! Dat ga ik voortzetten. Een mix van winterwortel en appel met wat citroensap bijvoorbeeld is prettig wakker worden.

Wat ik vandaag maakte: Amandelen kapot

21 september 2014: De jaarlijkse amandeloogst. Er was een paar dagen niets dat ik maakte. Dat wilde ik graag goedmaken door vandaag eens echt uit te pakken over de amandelen.

140921amandelbloesem

Allereerst een foto van de amandelbloesem. Dat is in september inderdaad helemaal niet actueel… maar het is zó mooi dat er elke dag wel even naar gekeken kan worden. Gewoon, omdat het kan.

140921bolsters

Uit de boom vallen in de vroege herfst deze bolsters. Het zijn stevige bonkjes, als je er eentje op je hoofd krijgt voel je dat wel!

140921drogen

De noten worden uit de bolsters gepeuterd. Dat is niet heel moeilijk, maar wel een beetje een vies werkje soms. De amandel is familie van de perzik, af en toe word ik daaraan herinnerd door een wat draderig “vruchtvlees” rondom de noot.

En hierna ging het een beetje mis. Deze net ontbolsterde noten moeten eerst een tijdje drogen voor ik ze kraken kan zónder dat de inhoud stuk gaat. Het kraken is namelijk geen kinderachtig klusje: Ik leg een noot op een tegel op de werkbank, geef er een gedecideerde, maar niet te harde klap op met een hamer, herhaal dat een keer of wat en zoek daarna de amandelen tussen de scherven uit. Het doseren van de klap is de kunst, na wat oefening kan ik -en Echtgenoot Yep ook- het vrij accuraat en redelijk snel. Zo elke dag een minuut of tien nootjes stuktimmeren in de schuur levert al gauw een hele hoeveelheid op. Maar hoe voorzichtig je ook tikt, echt verse amandelen breken gewoon altijd. Ik dacht u een beetje te bedotten, bloglezer, door voort te gaan met de amandelen die er nog lagen van vorig jaar. Helaas. Uit alle noten die ik stuksloeg kwam een sneu verschrompeld velletje. De volgende twee foto’s zijn dan ook van het Internet gepikt, u moet me maar geloven dat het er bij mij precies zo uitziet over een week of twee.

140921vliesamandelen

We komen bij de kern van de zaak: de amandel na het kraken van de noot. Het bruine vliesje moet er óók nog af. Dit bereik ik door ze te overgieten met heet water, na een paar minuten kun je vrij eenvoudig het vliesje van de noot af wrijven.

140921witteamandelen

… en daarna moeten ze natuurlijk wéér drogen.

Het is dus een hele onderneming: Bolsters rapen, noten ontbolsteren, drogen, noten kraken, noten ontvliezen, drogen. Vorig jaar maakten we een paar ons amandelspijs (en lieten de rest van de noten staan tot ik ze vanmiddag teleurgesteld in de groenbak kiepte) Dat amandelspijs was héél erg lekker. Maar ik denk dat ik dit jaar de amandelen en ook de hazelnoten stukje bij beetje ga verwerken in de muesli. Die hazelnoten zijn een stuk makkelijker: Oprapen, kraken met een gewone notenkraker. Helaas weet ik van hazelnoten geen eenvoudige manier om de bruine vliesjes van de noot te krijgen.

Wat ik vandaag deed: Niets.

18 september 2014:

een heel vrije dag

Ik werkte niet vandaag, ik had me voorgenomen eens een dag echt zo min mogelijk te doen. Ik sliep wat, ik ging uitgebreid douchen. Ik aaide Minoes en praatte tegen de kippen. Om zeven uur ging ik weer gewoon doen: Eerst naar fysiotherapie, daarna heel gezellig naar Dames&draadjes.

Wat ik vandaag maakte: Schoon schip

16 september 2014:

Opruimen voor gevorderden

140916lade

Vandaag ruimde ik een lade op. Dat doe ik wel eens vaker, maar wat je hier ziet is Hogeschool-opruimen. Dat is allemaal de schuld van 10e die op haar plog regelmatig verslag doet van al haar opruimen, onder de noemer KPD (kastje per dag). Zij is ook zo handig dat ze een vóór en na foto maakt, ik heb alleen een na foto. Maar u kunt me op mijn woord vertrouwen dat deze kledinglade een stuk minder georganiseerd was, voor ik eraan begon.

Wat ik vandaag maakte: een uitstapje

14 september 2014:

Een tripje naar Rotterdam

140914actmetbal 140914tijgerpakHet was al maanden geleden dat ik mijn dochter in levenden lijve zag, dus togen wij beiden naar Rotterdam om te lunchen en bij te praten. In Rotterdam was van alles aan de hand, zo was er een dame aan het buikdansen op het station. We liepen op het Schouwburgplein een kartonnen doolhof in, waar we allerlei bijzondere jongleer- en acrobatiek acts tegenkwamen, en een vermomde tijger.

In de Witte de Withstraat was het jaarlijkse festival gaande. We zagen een tango gedanst worden op straat. Hoe de organisatie het toch elk jaar weer voor elkaar krijgt dat het weer mee werkt weet ik niet, het zou in de regen niet zo’n feest voor het oog zijn geweest.

Ondertussen lukte het lunchen en bijpraten óók prima. 140914tango

Wat ik vandaag deed: De afwas

13 september 2014:

De afwas. Dat was lang geleden!

dd72ac2d911f4111f5cf56f42241dc7d

Het duurde een half uur voor ik had uitgevonden waar het akelige gepiep in de keuken vandaan kwam. Batterij-leeg melding van de rookmelders? Vriezer te warm? Iets anders waarvan ik nog niet wist dat het piepte bij malheur? Het laatste dus: De overstroombeveiliging van de vaatwasser is stuk en hij weigert af te wassen. Dus stonden we, net als vroeger, de een met een teiltje sop en de ander met een theedoek, samen af te wassen. Wat is een vaatwasser toch een fijn apparaat!

Wat ik vandaag maakte: Mij vrolijk

11 september 2014:

Erg veel pret om een pen

Sinds enige tijd ben ik secretaris van de Vereniging ter Bevordering en Instandhouding van Volkstuintjes. Een lange en wat pedante naam voor een volkstuinvereniging, het is dan ook bedacht in 1942. Regelmatig krijgt de vereniging post van groothandelaren die in ons clubje een afnemer hopen te vinden. Vandaag arriveerde er een envelop van een pennen-graveerder die bij wijze van voorbeeld een pen gegraveerd met de verenigingsnaam bij zijn folder had gevoegd… helaas was er geen ruimte voor het laatste woord. Deze pen moet eigenlijk naar de burgemeester. De bevordering en instandhouding van heel Goes is meer zijn taak.140911VBIG

Wat ik vandaag maakte: Alwéér geen creme brulee

10 september 2014:

een paar bakjes met een room-eigeel-vanillepapje

140910eieren

Het bewijsmateriaal is al vernietigd, ik maakte geen foto van de misbaksels. Maar hier ziet u het materiaal voor de volgende poging.

Op vakantie in Lyon liepen we de winkel van Emile Henry in. Daar kochten we een kadootje voor de jarige D, een prachtige deegroller, en een crème brulee set, bestaande uit zes schaaltjes, een brander en een tweetalig receptenboekje. (vervolgens droeg Echtgenoot Yep een zware papieren tas met deze aankopen de rest van de dag door Lyon, waarvoor hulde) Gisteren volgde ik het basisrecept uit het crème brulee boekje, ik deed keurig naar de letter wat Emile Henry voorschreef. Maar toen ik vandaag hoopvol de schaaltjes uit de koelkast pakte zat daar geen mooie crème in, maar een klodderig papje. Gelukkig zijn de kippen inmiddels goed op dreef met eieren leggen, van het weekeinde ga ik voor de herkansing het recept van Clothilde maken. Die Emile is maar een onbetrouwbaar type. (met een prachtige kookwinkel, dat dan weer wel)

Wat ik vandaag maakte: Soepgroente

9 september 2014: twee en een halve kilo soepgroente 140909soepgroente Uit de tuin komen op het moment zomerworteltjes. Véél zomerworteltjes. Ik probeer ze te zaaien met tussenpozen van enkele weken en zodoende ook de oogst te spreiden, maar daar gaan de worteltjes zelf niet mee akkoord. De eerstgezaaiden groeien langzamer dan de latere rijtjes, ze zijn ongeveer allemaal tegelijk klaar. Begin september heb ik bergen worteltjes. Die, in tegenstelling tot de winterwortels, niet of nauwelijks houdbaar zijn. Vandaag hakte ik een kilo ervan samen met een bloemkool, vijf preien en een bos bladselderij tot soepgroente en deed die in zakjes van een half pond in de vriezer.

Wat ik maakte: Een ovenschotel

8 september 2014;

Gratin van bloemkool.

140908 bloemkool

Er was bloemkool, er was braadworst (van “eigen” koe) en er was een stapeltje spoed-aardappelen uit de tuin. Bij het aardappelen rooien komen er altijd een aantal boven waar wat mis mee is. Aangevreten door een andere aardappeleter, een fazant bijvoorbeeld. Of bij het rooien stak ik er zelf met een enthousiast gebaar mijn spitvork dwars doorheen, dat komt verbazingwekkend vaak voor. Je zou denken dat ik daarvan leer… maar nee. Hoe dan ook, deze exemplaren kunnen niet bewaard en moeten snel op. Dus sneed ik de aardappelen en bloemkool in stukjes en kookte ze bijna gaar, sneed de braadworst ook in stukken en bakte die in een koekenpan snel bruin. Alles in een ingevette ovenschaal met een scheutje kookroom, ruim peper, overstrooid met een pittige oude kaas en een kwartiertje in een hete oven maakte er een heel prettige maaltijd van.