Monthly Archives: May 2018

Hoogseizoen

April, mei en juni zijn de drukste maanden in de volkstuin. Alles groeit in een enorm tempo, en alles wat nog niet groeit moet juist in deze periode gezaaid , gepoot of verplant worden. Dus weinig tijd voor een blogpost, maar wel een rijtje foto’s

De wilde roos bloeit, de bloemen zijn roze als ze net open zijn en verkleuren naar bijna wit als de bloemblaadjes vallen. Het lijkt wel of er een bruiloft is geweest onder de struik.

De vlier bloeit, ik maak een paar liter vlierbloesemsiroop. Of, hip gezegd, elderflowercordial. Het mengseltje ziet er niet lekker uit, maar het uiteindelijke resultaat is heerlijk.

Deze vrolijkerd staat naast mijn huis. Ik weet niet hoe hij heet, maar ik word er wel blij van.

In de kas groeit alles inderdaad erg snel. Ik kocht een paar kleine plantjes op de markt, binnen vier weken waren dat enorme kroppen sla.

Mist.

In het natuurgebied wonen een heel stel koeien met hun kalfjes. Af en toe krijgen de kleintjes het op de heupen en galopperen ze met zwaaiende staartjes rond. Prachtig.

Maar natuurlijk werken we ook erg hard. De kas ziet er inmiddels zo uit, van binnen. Een paar keer per week ga ik een uur eerder uit bed om voor werktijd nog het één en ander te doen. De planten in de kas moeten elke dag water krijgen. Voor het begieten van de rest van de tuin zorgt Moeder Natuur meestal.

De druiven zijn al te zien aan de wijnrank. Op de pergola van onze buren, zelf hebben we geen productieve druif. Dat is misschien iets voor volgend jaar!

We eten best vaak asperges.

Dat zeg ik.

 

Outdoor

Het wordt waarschijnlijk saai voor de lezer… ik maakte een overhemd voor Echtgenoot Yep. Een beetje meer sportief, een “outdoormodel”.

Het staat hem geweldig. En ik heb er weer fijn aan zitten knutselen. Ik maakte borstzakjes met een stolpplooi en een knoopsluiting, ik heb zelfs even epauletten overwogen. Maar ik weet eigenlijk niet waar die goed voor zijn, behalve dan bij militairen en padvinders. Echtgenoot Yep is geen van beide.

Eén ding is niet helemaal doordacht… ik zette knoopjes op de mouw, met een bandje-met-knoopsgat binnenin, om de mouw vast te zetten als hij opgerold wordt gedragen. Het is een oud grapje dat in Rotterdam de overhemden met opgerolde mouwen in de winkels hangen (om de werklust van de Rotterdammers te illustreren) en Rotterdam heeft een warm plekje in des Echtgenoots hart. Dus ik dacht dat zo’n knoop-met-bandje wel leuk was. Maar waar ik geen rekening mee hield is dat een mouw, teneinde hem comfortabel opgerold te dragen, wel wat wijder moet zijn dan een standaard overhemdmouw. Tja. Ik ga er nog maar eentje maken denk ik.

Meer watermanagement

Op de volkstuin staat al een paar maanden een watervat. Een hele kubieke meter of misschien wat meer moet daarin kunnen, dus heet het bij mij het kuupsvat. Dat vind ik een leuker woord.

Het was verschrikkelijk vies, rondom van binnen en van buiten begroeid met groene aanslag.  Dus besteedde ik een halve zondag aan het schoonschrobben van de buitenkant. Toen een bezem precies door de opening bleek te kunnen maakten we ook de binnenkant zo schoon mogelijk. Dat was een hele exercitie: emmer water erin, schrobben, het vat een kwartslag draaien, schrobben en draaien tot alle vlakken behandeld zijn, leegkiepen boven de sloot, herhalen tot het groen (bijna) weg is. Natuurlijk willen we geen chemicaliën in de sloot gooien, dus gebruikte ik alleen water.

Daarna maakte Echtgenoot Yep een terrasje achter het huisje en schilderde tussendoor ook nog even de achterwand waar we later niet meer bij zouden kunnen. (Echtgenoot Yep is onvermoeibaar!) Hij maakte stapeltjes stenen op het terrasje tot iets meer dan gieter hoogte. Daar weer op kwam een plankenvloertje en ons kuupsvat. Het werd aangesloten op de dakgoot, en met een slimme constructie met een Y-stuk bovenop is er ook een overloop, voor als het vat vol is. De afvoer van de overloop en ook de kraan van het vat staan boven een putje, waaruit het water onder onze tuin door naar de sloot wordt gebracht.

Gisternacht regende het stevig door, toen ik ‘s morgens ging kijken stond het waterpeil al boven de 200 liter, ‘s avonds was het meer dan 600. Als het zo doorgaat wordt de slimme overloop al vrij snel getest! Nu moet het kuupsvat nog een “little black dress”, want daglicht en regenwater in zo’n vat zorgen ervoor dat het in no time weer groen begroeid raakt. Het water moet dus in het donker bewaard worden. Zodra het stopt met regenen zal ik het met stevig zwart plastic inpakken. Een kuupscadeautje.