Monthly Archives: May 2016

wat ik maakte gisteren: geen vorderingen

30 mei 2016:

een treinreis met hindernis

20160530_213820

Ik breide in 2013 een lang vest, dat ik zo graag draag dat ik het nog een keer wil maken. Ik bestelde bij Wollmeise paars garen (de kleur van rode kool, verzuchtte vriendin J. romantisch) en begon. Gisteren ging ik met de trein naar Dochter om haar nieuwe huis te bekijken. Een heel stuk treinen, maar dat is bij mij ook een heel stuk breien… fijn! In Gouda was ik net overgestapt en gesetteld toen er in de trein werd omgeroepen dat deze trein, in tegenstelling tot de mededelingen op de borden op het perron, níet naar Rotterdam ging. Ik moest inderhaast mijn breiwerk, jas, tas en koffie bij elkaar rapen en uitstappen. Meteen achter mij sloten de deuren en begon de trein te rijden. Pas toen zag ik de paarse draad, die van het breiwerk in mijn hand naar de deuren van het treinstel liep… Gelukkig brak de draad meteen. Maar mijn -bijna nieuwe- bol wol vertrok zonder mij. Onhandig en genant. En duur. Ik hoop maar dat het bij de gevonden voorwerpen van de NS terecht komt.

Wat ik vandaag maakte: Aspergetaart

28 mei 2016

een experiment

20160529_220824

 

Het is aspergeseizoen. Dagelijks komen er een stuk of vier mee uit de volkstuin. Heerlijk! Elke week eten we eigen asperges. Natuurlijk beginnen we  met de klassieke bereiding: een eitje, wat gesmolten boter en een aardappeltje. Maar er kan best veel met asperges, zo heb ik een recept voor sambal van asperges liggen, interessant! Vorig jaar maakte ik een asperge-basilicumroomtaart uit een van de gratis supermarkt-bladen die was lekker maar wel wat eeehhh… liefjes. Dus vanmiddag ging ik aan de slag met asperges, bladerdeeg en le petit doruvael, een kaas die qua geur wel wat aan munster doet denken. Morgen pas eten we de taart als maaltijd, ik weet nog niet hoe het smaakt. Maar de lucht die zich tijdens het bakken in de keuken verspreidde is onbeschrijflijk. Deze taart is niet liefjes. Dat is zeker.

Later toegevoegd: erg lekker, maar niet als maaltijd op zichzelf. 

Wat ik aanschafte: een lopende voet

27 mei 2016:

Ik kocht een boventransportvoet

160527lopendevoet

Sorry, dit wordt een wat technisch verhaal…

Als je naait met een naaimachine wordt de stof met een soort van tandjes onder de naald door getrokken. Die tandjes zitten onder de stof, erboven zit de voet, die de stof aandrukt. Werkt prima, behalve als je twee lagen wat gladdere of rekbare stof wil naaien: De onderste laag wordt voortgetrokken door de tandjes (de tandjes heten feed dogs in het Engels, waardoor ik ze in gedachten ook voerhondjes noem, maar hoe het in het Nederlands echt heet weet ik niet), de bovenste laag schuift minder snel mee. Dat komt het resultaat niet ten goede.  Veel spelden of rijgen en elke paar steken de voet omhoog zetten is wat je er aan kunt doen. Dat helpt maar een beetje, en het is lastig. Óf je kunt een boventransportvoet monteren. (Walking foot in het Engels, dus lopende voet bij mij) Die kocht ik. Een investering, maar oh wat ben ik er blij mee. Dit apparaat “wandelt” mee met de voerhondjes en trekt de bovenste laag stof in dezelfde vaart door de naaimachine. Prachtige gladde naden, precies matchende strepen.

Wat ik vandaag maakte: Elderflower cordial

25 mei 2016:

De jaarlijkse limonade

160525elderflowercordial

Net als vorig jaar maakte ik vlierbloesemsiroop. Deze keer volgde ik het recept precies. Hoewel, nee, ik deed een halve kilo minder suiker en een extra citroen er in.

Wat ik vandaag deed: Behelpen

24 mei 2016:

meetlint-improvisatie

160524meten

Het is merkwaardig. In dit huishouden zijn, ik weet het zeker, minstens drie meetlinten. Hier woont namelijk iemand die al sinds haar twaalfde kleding maakt, met uitstapjes naar diverse andere textiele liefhebberijen, dus je kunt ervan uitgaan dat daarvoor het nodige gereedschap in huis is. Daarbuiten wordt dit huishouden gevormd door twee redelijk opgeruimde volwassenen, geen knutselende kinderen, geen spelende huisdieren. De andere volwassene heeft geen enkele interesse om zelf te naaien, breien of quilten, hij is tot nu toe uiterst betrouwbaar gebleken en heeft niet het soort humor waarbij mensen elkaar een “poets bakken”. Gelukkig. En toch heb ik zojuist een half uur besteed aan het zoeken naar een meetlint (en nee, het hangt níet om mijn nek). Sint Anthonius? Bent u daar?

Wat ik maakte: Een saai rokje

23 mei 2016:

Een rokje

160523saairokjeMijn vorige werkgever verstrekte ons overhemden om op het werk te dragen. Ik had er wat bedenkingen bij, het deed me wat aan een bouwmarkt denken, al het personeel in hetzelfde overhemd. En ook, zijnde een vrouw van zekere leeftijd, was ik bang dat een stevig katoenen overhemd met lange mouwen te warm zou zijn.  Ik besloot eenvoudige korte rokjes te maken, en hemdjes met een kanten randje en daar dan het overhemd open overheen te dragen. Op opstandige dagen te combineren met  woest gekleurde kousen. Het kwam zo ver niet, de overhemden zijn weer terug gestuurd. Ze waren tenslotte voorzien van een logo dat we nu niet meer voeren. Eigenlijk wel een beetje jammer, want ik heb over het algemeen niet zo’n doordachte look, ik graai meestal het voorste uit de kast en val toch erg vaak terug op de vertrouwde zwarte jeans.  Ik heb dus toch maar zo’n rokje gemaakt.

Wat we maakten: Een reisje

van 15 tot 20 mei: San Sebastian en Bilbao

Dit jaar is San Sebastian (Donostia zeggen ze zelf, in het Baskisch) Culturele Hoofdstad van Europa. We gingen er eens kijken

160517Donostia

Uitzicht over San Sebastian vanuit ons hotel. Dat was tot acht uur ‘s avonds met een kabelbaantje te bereiken, als je later was moest je anderhalve kilometer steile weg en trapjes opklimmen. Of een taxi nemen natuurlijk.

We maakten een pittige wandeling. Ik dacht 2 uur en 40 minuten voor 6,3 kilometer? Dat is rustigjes kuieren! maar ik had niet op de hoogteverschillen gerekend.

We maakten een pittige wandeling. Ik dacht 2 uur en 40 minuten voor 6,3 kilometer? Dat is rustigjes kuieren! Maar Hollander die ik ben, ik had niet op de hoogteverschillen gerekend.

 

hoogteverschillen dus. En mooi uitzicht.

hoogteverschillen dus. En mooi uitzicht.

Dinsdagavond gingen we naar het stadion om Bruce Springsteen en zijn E Street Band te zien. Dat was “heart-stopping, pants-dropping, hard-rocking, booty-shaking, love-making, earth-quaking, Viagra-taking, justifying, death-defying, legendary” en ook geweldig. Ik had geen camera of telefoon mee (in tegenstelling tot de rest van het publiek, dat daarmee voor een aanvullende lichtshow zorgde). Tot nu toe, alle elf (!!) keren dat ik hem zag koos Bruce uit het publiek een meisje om met hem te dansen op het intermezzo van Dancing in the dark, deze keer was het een jongen. Een statement in het licht van zijn actie vóór het homohuwelijk in diverse conservatieve Amerikaanse staten.

We gingen naar het balenciagamuseum. Mooie collectie in een prachtig gebouw.

We gingen naar het balenciaga-museum. Een prachtig gebouw en een prachtige, inspirerende collectie.

Er was, ondanks dat het pas half mei is, al een hoop te doen aan het strand. Kano-en...

Er was, ondanks dat het pas half mei is, al een hoop te doen aan het strand. Kano-en…

en surfers

en surfers

160518guggenheim

We gingen in Bilbao naar het Guggenheim museum

En we gingen ook naar de markt. Daar lag de koopwaar erg mooi uitgestald.

En we gingen ook naar de markt. Daar lag de koopwaar erg mooi uitgestald.

Om diverse redenen.

Van sommige artikelen zou je bijna vegetariër worden,

Om diverse redenen.

Om diverse redenen.

 

160517grill

Hoewel… nee. Toch niet.

Wat ik vandaag maakte: rechtsomkeert.

13 mei 2016

Een fietstochtje

Uitzicht vanaf de Zeelandbrug in rustiger tijden

Uitzicht vanaf de Zeelandbrug in rustiger tijden

Het waaide pittig, noordenwind kracht 5. Ik wilde de Zeelandbrug op en af fietsen, 17 kilometer met tegenwind, waarvan de laatste vijf over de brug. En dan natuurlijk met de wind mee in vliegende vaart terug naar huis. Maar op de Zeelandbrug heeft de wind vrij spel, zodra ik bovenaan de oprit was kon ik met geen mogelijkheid meer vooruit. Ik heb die laatste vijf kilometer maar niet gereden…

Wat ik vandaag maakte: Een flesje bier open

12 mei 2016:

Het eerste flesje bier van Slot Oostende

160512jacoba

In het centrum van Goes bevonden zich resten van een kasteel. Het wordt gezegd dat Jacoba van Beieren daar nog heeft gewoond. Maar op dit moment wordt er stevig herontwikkeld en gebouwd, er komt een echte stadsbrouwerij. Met oog voor het rijke verleden van de plek, maar ook, zo proefden we vanavond, met een prettig eigen product. We zien de opening van Slot Oostende met spanning tegemoet!

Wat ik maakte: Mezze

10 mei 2015:

Een soort van Mezze dan toch minstens.

160509Mezze

Zaziki: griekse yoghurt met komkommer, munt en knoflook. Hummus: kikkererwten, gepureerd met tahin en gemalen komijn. Baba Ganoush: vruchtvlees van geroosterde aubergines, fijngehakt en gemengd met tahin, citroensap, knoflook en gemalen komijn. En tapenade, gewoon uit de winkel. Met turks brood en met sla. Je zou dit een heel bescheiden maaltijd kunnen noemen, de mezze die we ooit, aan de oever van de Maas bij restaurant Zenne aten bestond uit een enorm dienblad met 15 gerechten en een mandje met brood.