Category Archives: Tuin

Knutselen met waardeloos materiaal

De tomatenplantjes die ik op de vensterbank heb opgekweekt werden langzaam maar zeker groot genoeg om naar buiten te gaan. Ze stonden een week in de achtertuin om aan de buitenlucht te wennen, gek genoeg liep één soort (Matina, een verwend prinsenkindje van een tomaat) daarbij zonnebrandschade op. Een aantal plantjes gaat in onze achtertuin langs state-of-the-art spiraalvormige metalen staken groeien. Een aantal geef ik weg, want natuurlijk heb ik er teveel. Een paar planten van een kleiner ras kerstomaatjes zet ik in oude mayonaise-emmers potten, op het terras.

En acht planten zette ik gisteren in de volkstuin. Bij elke tomaat een tak uit de stapel snoeiafval als ondersteuning, en dat weer met een paar lange wilgentakken bovenlangs aan elkaar geknoopt. Nu maar hopen dat ze dat plekje -en mijn geknutsel- waarderen en zorgen voor veel en lekkere tomaatjes, later in het jaar. Ik wil dit jaar genoeg tomaten hebben om ze in te maken.

Een plekje in de zon

De tomaten en paprika’s die ik zaaide zijn bijna allemaal opgekomen. Afgelopen week zijn ze allemaal verspeend, ieder in hun eigen potje geplaatst. De vensterbank staat gezellig vol zo.

Ik had drie verschillende paprikazaden: Uit een verse supermarktpaprika, zelfgedroogde uit een supermarktpaprika en een zogenaamde F1 hybride soort, uit een zakje.  Het leek er even op dat de verse zaadjes het hardste gingen, maar toen bleek dat verschil vooral te komen door de plaats op de vensterbank. De plantjes die het dichtst bij het glas stonden kregen regelmatig een stevige dosis zon te verduren, de grond werd daar ook sneller droog. Alle tomaten en paprika’s die vooraan (tegen het glas) stonden bleven kleiner dan hun achterburen. Nu ik de potjes regelmatig verwissel is dat verschil niet meer te zien: Voorlopig is de stand gelijk.

De Beterhand

Alle zes collega’s die woensdag 15 maart samen aan een tafeltje zaten bij een na-het-werk borrel werden ziek. Ik ook. Hoesten, koorts, overal pijn, malaise. Gisteren – elf dagen later-  durfde ik weer naar de tuin, gelukkig was Echtgenoot Yep niet getroffen en had hij wel aardig wat getuinierd.

Ik rolde enigzins uitgeput van mijn fiets en ging op de grond zitten om tweehonderd erwtjes te zaaien. Daarna worstelde ik langdurig met een vogelnet dat over het erwtenklimrek moest worden bevestigd. Alle beesten die op onze tuin wonen houden van erwtjes, dus als we er zelf ook wat van willen eten moeten we dat net ophangen. Dat was in het geheel niet makkelijk, dus toen het eenmaal op zijn plaats zat vond ik het weer genoeg en ging naar huis. Het was bijzonder ergerlijk dat zo’n simpel klusje zo vermoeiend was, maar het was heerlijk buiten.

Eendjes, katjes en een bij

De eerste echte lentedag was het vandaag. Sommige mensen hebben het dan over rokjesdag, maar ik noteer altijd de eerste dag dat Echtgenoot Yep in de volkstuin zijn shirt uit doet.  Nee, daar plaats ik geen foto van. Vandaag werkten we een groot deel van de dag in de tuin, de camera was ook mee.

De wilg bij de buren staat in bloei, je hoort het gezoem van de bijen op meters afstand. Ze vertrekken allemaal met gele klontjes stuifmeel aan de achterpoten.

Meneer en mevrouw eend zijn het zo te zien wel eens. Heerlijk. Lente!

Requiem voor een boom

De opening van het tuinseizoen.

De voorgaande jaren werd in onze tuin de lente steevast geopend door de amandelboom, die als eerste in het seizoen in bloei stond. Helaas, dit jaar niet. Het kan zijn dat het misging omdat het in 2016 vroeg in het jaar al warm was. In Februari stond de boom al volop in bloei waarna er nog een paar nachten vorst kwamen. Het kan ook wat anders zijn, ik heb geen idee. Maar vorig jaar verscheen er ná die vorstperiode nauwelijks blad aan de boom, en nu er begin maart nog geen teken van leven is moeten we concluderen dat hij dood is. Jammer, want hij leverde heerlijke amandelen en dus die feestelijke bloei. Gelukkig kun je aan veel andere dingen de lente ook zien komen; bijvoorbeeld aan de rabarber die zich boven de grond laat zien.

amandelbloesem, foto uit 2014

 

Snoeien en zaaien

Nog steeds winter in de tuin.

Echtgenoot Yep heeft inmiddels alle wilgen op de tuin geknot. Het zijn er vier en dat levert een berg takken waar ik niet meer overheen kan kijken. Dat komt ook omdat een paar van de knotwilgen al jaren doorgegroeid zijn: dikke takken dus. Deze takken moeten worden gesorteerd: de dikste gaan in stukken gezaagd  een paar jaar drogen in ons houthok en dan stoken we ze thuis op. De dunnere willen we, ontdaan van zijtakjes, gebruiken in de tuin. De dunste takken gaan we verhakselen tot strooisel voor tussen de aardbeienplanten en in het kippenhok. Nog een boel te doen dus! Ondertussen plantte ik knoflook en zaaide ik drie verschillende soorten paprikazaadjes: Vers uit een ter plaatse opengesneden paprika van de groenteman, zelf gedroogde uit een weken geleden genuttigde paprika van de groenteman en een chique F1 hybride uit een zakje. Es kijken welke van de drie het leukste resultaat geeft. Ze hebben 22 graden nodig om te beginnen met kiemen, dus voorlopig staan ze binnen bij de kachel.

Wat ik maakte: twee bomen schoon

Onze beide appelboompjes een borstelbeurt

Op al onze fruitbomen groeit korstmos. Dat kan op zich weinig kwaad. Korstmos is een geslaagd huwelijk tussen een alg en een schimmel en de boom waarop al dit geluk zich afspeelt heeft daar geen last van. In omgevingen met veel luchtverontreiniging schijnt het niet voor te komen, dus op onze volkstuin is de lucht érg zuiver. Toch is het niet helemaal goed, al die begroeiing op de takken. Na een regenbui houdt het korstmos water vast en de boom droogt niet goed op. Dat geeft minder goedaardige aandoeningen de kans om toe te slaan. Daarom hebben we de twee appelboompjes gisteren met een nagelborstel ontdaan van de ergste uitwassen. Bijna zonde, van dichtbij bekeken zijn ze erg mooi!

Wat wij knotten vandaag: een wilg

De pruik van een boom gekortwiekt.

Het is de tijd van het jaar om knotwilgen te knotten. Dus zaagden we vandaag op onze volkstuin om beurten een paar takken. Yep  kan dat best snel, ik wat langzamer, dat is pittig werk!  Nu eens googelen wat er allemaal voor leuks te doen is met de afgezaagde takken.

Wat ik maakte: Spruiten schoon

De laatste oogst van tuinseizoen 2016

Zelfs in de laatste week van januari kun je nog uit eigen tuin eten. Eerlijk is eerlijk, als het in de winkel lag zou ik het niet kopen, het zijn zulke kleine spruitjes…. Een heel werk om ze schoon te krijgen. Maar als je ze zelf gekweekt hebt is het anders.

Wat Yep vandaag maakte: plantgaten

8 januari 2017

Nieuwe perenboompjes

Van een medetuinder kregen we twee jonge perenboompjes. Yep besteedde een paar uur aan het opruimen van de plek waar we ze gaan zetten en hij haalde verse grond voor ze.

De boompjes staan te wachten. Als het weer een beetje meezit gaan ze volgende week de grond in.

Ondertussen is een knaagdier begonnen met het slopen van mijn plantschepje. Kennelijk is het schuimrubber niet te eten. Wáárom moet het dan toch stukgeknaagd worden vraag ik me af…