Category Archives: Beesten

Het is nog geen mei

Het was een stralende warme dag vandaag op de volkstuin. De fruitbomen bloeien, de bijen en hommels werken zich uit de naad. We verwijderden het hoge gras tussen de frambozen en bessenstruiken, zodat de grasmaaier daar straks weer langs kan. Ook maakten we een “rug” voor de asperges. Toen we even zaten uit te blazen (op een dekentje onder de pruimenboom) zagen we een winterkoninkje in en uit ons schuurtje vliegen. Hij bleef steeds even op de drempel zitten.

Echtgenoot Yep fotografeerde hem. En daarna keken we eens goed rond in het huisje, wat hij daar nu toch steeds aan het doen was. Hij zit er vaker, er liggen vaak kleine vogelpoepjes op de vloer en de werkbank. ‘s Winters is het een prettig beschutte plek denk ik, hij kan onder de dakrand door makkelijk in en uit vliegen.

Van ons beiden hangt er een fleecejas in het huisje, voor als de avonden koud zijn. In de jas van Echtgenoot Yep, achter de zak, zit een kunstig gevlochten nestje. Inderdaad een super veilige plek om je kinderen groot te brengen! Binnen in een huisje, verstopt in een warme jas. Ik hoop dat onze regelmatige aanwezigheid de aanstaande ouders niet teveel schrik aan zal jagen. Hoewel, winterkoninkjes  (de mannen) maken meerdere nesten, waarna het winterkoninginnetje kiezen mag. Misschien is ons schuurtje als koninklijk paleis niet zo geschikt… we zullen zien.

Eendjes, katjes en een bij

De eerste echte lentedag was het vandaag. Sommige mensen hebben het dan over rokjesdag, maar ik noteer altijd de eerste dag dat Echtgenoot Yep in de volkstuin zijn shirt uit doet.  Nee, daar plaats ik geen foto van. Vandaag werkten we een groot deel van de dag in de tuin, de camera was ook mee.

De wilg bij de buren staat in bloei, je hoort het gezoem van de bijen op meters afstand. Ze vertrekken allemaal met gele klontjes stuifmeel aan de achterpoten.

Meneer en mevrouw eend zijn het zo te zien wel eens. Heerlijk. Lente!

Wat Yep vandaag maakte: plantgaten

8 januari 2017

Nieuwe perenboompjes

Van een medetuinder kregen we twee jonge perenboompjes. Yep besteedde een paar uur aan het opruimen van de plek waar we ze gaan zetten en hij haalde verse grond voor ze.

De boompjes staan te wachten. Als het weer een beetje meezit gaan ze volgende week de grond in.

Ondertussen is een knaagdier begonnen met het slopen van mijn plantschepje. Kennelijk is het schuimrubber niet te eten. Wáárom moet het dan toch stukgeknaagd worden vraag ik me af…

Wat Bruinoogje maakte: een probeer-ei

29 december 2016

De productie wordt hervat in het kippenhok.

Minstens twee maanden waren onze kippen in de rui. Ze stonden met zijn drietjes wat sneu bij elkaar in verschillende stadia van onttakeling, elke ochtend was het nachthok bezaaid met veren. Er kwam nauwelijks geluid uit, er werd maar weinig gegeten en eieren waren er niet. We gaven ze wat extra lekkernijen, maar ik had óók het idee dat de dames langzaam maar zeker aan hun pensioen zouden gaan beginnen. Tenslotte hebben ze al een respectabele staat van dienst: de twee oudsten begonnen twee jaar en vier maanden geleden met eieren leggen en Kampioenskip Floortje heeft het gepresteerd om vanaf 22 januari 2015 tot half oktober 2016 maar twee keer een dag te missen. Geen gekke gedachte dat het nu zo’n beetje op is… maar nee. Floor en Die Andere zijn weer gewoon aan de slag gegaan en van de week produceerde Donkeroogje een kogelrond mini-eitje waarna ze de slag weer te pakken had, ze legt weer gewoon mee. De dames zien er geweldig uit met hun nieuwe verenpakjes en hebben volop praatjes. Met een beetje geluk wil één van de drie in het voorjaar een stel eieren adopteren om uit te broeden. Kuikentjes! dat zou leuk zijn. Maar nu is het daarvoor te koud. Ik ben al helemaal blij met verse eieren op het menu.

 

Wat wij zagen op vakantie

Echtgenoot Yep en ik vinden het allebei leuk om op onze wandelingen vogels te kijken. We houden zelfs in een aantekenboekje bij welke soorten we tegenkomen. Dit jaar waren er ook allerlei andere dieren die ons lijstje haalden, de eendagsvliegen bijvoorbeeld. Met miljoenen tegelijk kwamen ze uit het water van de rivier, tot groot genoegen van alle vissen en vleermuizen. Het was een heel spektakel. Er is geen foto van, want ze doen dat ‘s nachts. Wel een filmpje van een medekampeerder die goed op de hoogte was. Zo wees hij ons ook op de bijeneters. Wat een mooie vogeltjes! Helaas hebben we daar ook geen goede foto van. Toch was de camera met een nieuwe, vrij goede telelens mee… dus een fotopost met beesten.

Eerst wat boerderijdieren:

Deze jongeman was natuurlijk een makkie. Hoewel hij érg bang voor ons was.

Deze jongeman was natuurlijk een makkie om te fotograferen. Hoewel hij érg bang voor ons was.

Dit varkentje was wat relaxter.

Dit varkentje was wat relaxter.

Maar nu de wilde dieren.

Een zandoogje

Een zandoogje

een groepje "landkaartjes"

een groepje “landkaartjes”

een koolwitje

een koolwitje

16vak-kleinevos2

een atalanta

een keizersmantel of een Argusvlinder? Ik ben niet zo goed in vlinders

een keizersmantel of een Argusvlinder? Ik ben niet zo goed in vlinders

een dagpauwoog

een dagpauwoog

een rode libelle

een rode libelle

en een blauwe

en een blauwe

een smaragdhagedis

een smaragdhagedis

een roodstaart

een roodstaart

Een Vlaamse gaai

Een Vlaamse gaai

een kleine zilverreiger

een kleine zilverreiger

een kleine karekiet

een kleine karekiet

16vak-ijsvogel

Een ijsvogel

Puttertjes

Puttertjes

een hop. (!!!) (slechte foto... maar een hop!)

een hop. (!!!) (slechte foto… maar een hop!)

Twee reeën,. moeder en kind, staken 's avonds de rivier over.

Twee reeën,. moeder en kind, staken ‘s avonds de rivier over.

In Nederland wordt hij bestreden, maar hier zag ik een stel muskusratten rond zwemmen.

In Nederland wordt hij bestreden, maar hier zag ik een stel muskusratten rond zwemmen.

Een beverrat

Een beverrat

Die woonde daar gezellig met een hele familie, hier zie je ze tijdens een poetsbeurt

Die woonde daar gezellig met een hele familie, hier zie je ze tijdens een poetsbeurt

Het waren geweldige zwemmers!

Het waren geweldige zwemmers!

Image

Wat ik maakte: Aardappeltatin

18 februari 2016

Aardappeltaart

 

Meteen maar nummer twee in het Ottolenghi-project: De Verrassende Tatin. Opvallende combinatie, aardappels en karamel, maar het werkt. Het was zó lekker dat Echtgenoot Yep en ik besloten dat ik vanaf nu niet meer de complete recepten kook (die meestal voor vier personen zijn) maar de hoeveelheden halveer. We aten dit -net als de worteltjes gisteren- namelijk helemaal op, het was te veel maar het was ook zó lekker… Deze tarte tatin was dan ook best machtig: Ik had het bladerdeeg zelf gemaakt met de voorgeschreven enorme hoeveelheid boter, er zit geitenkaas in en dus die karamel… behoorlijk wat calorieën op de vierkante centimeter. Het is een bewerkelijk recept, naast het maken van het bladerdeeg droogde ik ook zelf de tomaatjes in de oven. Ik vink het af, het krijgt een negen+ omdat het zo lekker was… maar ik denk niet dat ik het snel nog een keer maak.

Wat ik vandaag maakte: Een kip wakker

6 februari 2016:

Een voetbehandeling voor een kip

in betere tijden

in betere tijden

Kip Floortje is de kleinste en de laatste in de pikorde van ons pluimvee. Bij ons is ze erg populair want ze is niet angstig aangelegd en ze is met afstand de productiefste kip ooit. Ik denk dat ze sinds ze begon met eieren leggen twee keer een dag heeft overgeslagen. Floor heeft een zogenaamde kalkpoot, een klein parasietje dat zich nestelt tussen de schubben op haar poot en daar voor jeuk zorgt. Dus vanavond haalde ik een slaperig Floortje van haar stok en smeerden we de aangedane poot dik in met uierzalf. Door het vet krijgt de parasiet geen lucht meer en gaat hij dood, is de theorie. Ik had wel te doen met dat warme, angstig hijgende kipje in mijn armen… ik hoop dat het helpt!

Wat collega D. en ik vandaag maakten: Iemand erg blij

18 december 2015:

Poes Elmo weer terug bij haar baasje

151218elmo

Vandaag maakte collega D. buiten een praatje met de buurvrouw-van-de-bloemenwinkel toen er een zwartwitte kat langs kwam lopen. Het was niet de eerste keer dat die zich liet zien en ook liet aaien. En kennelijk erge honger had: een eierkoek verdween in rap tempo naar binnen. Collega D. nam het beestje mee de winkel in, waar het zich gemakkelijk maakte in een van de aanpaskamers. Ondertussen keken we op de website van Amivedi en ontdekten dat we te maken hadden met Elmo, al sinds 5 oktober vermist… Zo lang al! Amivedi beloofde de eigenares te bellen. Niet lang daarna stapte die binnen, dolgelukkig dat haar kat -hoewel erg mager en vuil- nog in leven bleek… ze had hem na enkele weken zoeken opgegeven. Amivedi had haar nog niet bereikt maar ze had van de buurvrouw-van-de-bloemenwinkel gehoord van de gevonden kat, toen ze daar toevallig vanmiddag een kerststukje kwam kopen. We hadden er allemaal een fijne dag van. Maar Elmo denk ik wel het allerfijnst.

Wat ik vandaag maakte: Kippenvoer

 

 

14 oktober 2015:

Zonnepitten!151014zonnepitten

Tussen de asperges op de volkstuin ontsproot een grote zonnebloem. Niet door ons gezaaid, maar we lieten hem toch maar staan. Hij stond niet in de weg tenslotte. Het bloemscherm was wel een halve meter doorsnee, dus na de bloei en geruime tijd drogen nam ik het mee naar huis en haalde de pitjes er uit. De kippen zijn dol op zonnepitten, ze pikken die als tweede uit hun voermengsel.* De komende tijd krijgen ze af en toe een handje ervan. Ze zorgen voor 19 eieren in de week (!!!) met zijn drietjes, daarvoor mogen ze wel wat extra beloond worden.

*als eerste verdwijnen de gedroogde vlokreeftjes uit de voederbak maar die ga ik niet voor ze kweken…. dat wordt me wat te omslachtig.

Wat ik vandaag raapte: Hazelnoten

24 september 2015:

Hazelnotenoogst

150924hazelnoten

Achter in onze tuin staat een hazelaar. In september vallen daar de nootjes uit, die wij dan oprapen en laten drogen in een rieten mand. Het is wel grappig dat ze lichtgroen zijn als ze net van de boom komen, je zou denken dat ze nog niet rijp zijn. Maar na een weekje zijn ze echt hazelbruin en die kleur wordt dieper naarmate ze langer liggen. In de loop van de winter kraak ik regelmatig een paar handen vol voor in de muesli. Een aantal noten wordt natuurlijk over het hoofd gezien, maar dat is niet erg. In de winter als zijn gewone voedselbronnen schaars zijn komt een bonte specht dagelijks een nootje zoeken. Daarmee vliegt hij dan naar zijn “smidse” in de beuk, zet het klem in een vork van de takken en hakt hem met een paar venijnige tikken open.

150924specht