Category Archives: Beesten

Wat wij zagen op vakantie

Echtgenoot Yep en ik vinden het allebei leuk om op onze wandelingen vogels te kijken. We houden zelfs in een aantekenboekje bij welke soorten we tegenkomen. Dit jaar waren er ook allerlei andere dieren die ons lijstje haalden, de eendagsvliegen bijvoorbeeld. Met miljoenen tegelijk kwamen ze uit het water van de rivier, tot groot genoegen van alle vissen en vleermuizen. Het was een heel spektakel. Er is geen foto van, want ze doen dat ‘s nachts. Wel een filmpje van een medekampeerder die goed op de hoogte was. Zo wees hij ons ook op de bijeneters. Wat een mooie vogeltjes! Helaas hebben we daar ook geen goede foto van. Toch was de camera met een nieuwe, vrij goede telelens mee… dus een fotopost met beesten.

Eerst wat boerderijdieren:

Deze jongeman was natuurlijk een makkie. Hoewel hij érg bang voor ons was.

Deze jongeman was natuurlijk een makkie om te fotograferen. Hoewel hij érg bang voor ons was.

Dit varkentje was wat relaxter.

Dit varkentje was wat relaxter.

Maar nu de wilde dieren.

Een zandoogje

Een zandoogje

een groepje "landkaartjes"

een groepje “landkaartjes”

een koolwitje

een koolwitje

16vak-kleinevos2

een atalanta

een keizersmantel of een Argusvlinder? Ik ben niet zo goed in vlinders

een keizersmantel of een Argusvlinder? Ik ben niet zo goed in vlinders

een dagpauwoog

een dagpauwoog

een rode libelle

een rode libelle

en een blauwe

en een blauwe

een smaragdhagedis

een smaragdhagedis

een roodstaart

een roodstaart

Een Vlaamse gaai

Een Vlaamse gaai

een kleine zilverreiger

een kleine zilverreiger

een kleine karekiet

een kleine karekiet

16vak-ijsvogel

Een ijsvogel

Puttertjes

Puttertjes

een hop. (!!!) (slechte foto... maar een hop!)

een hop. (!!!) (slechte foto… maar een hop!)

Twee reeën,. moeder en kind, staken 's avonds de rivier over.

Twee reeën,. moeder en kind, staken ‘s avonds de rivier over.

In Nederland wordt hij bestreden, maar hier zag ik een stel muskusratten rond zwemmen.

In Nederland wordt hij bestreden, maar hier zag ik een stel muskusratten rond zwemmen.

Een beverrat

Een beverrat

Die woonde daar gezellig met een hele familie, hier zie je ze tijdens een poetsbeurt

Die woonde daar gezellig met een hele familie, hier zie je ze tijdens een poetsbeurt

Het waren geweldige zwemmers!

Het waren geweldige zwemmers!

Image

Wat ik maakte: Aardappeltatin

18 februari 2016

Aardappeltaart

 

Meteen maar nummer twee in het Ottolenghi-project: De Verrassende Tatin. Opvallende combinatie, aardappels en karamel, maar het werkt. Het was zó lekker dat Echtgenoot Yep en ik besloten dat ik vanaf nu niet meer de complete recepten kook (die meestal voor vier personen zijn) maar de hoeveelheden halveer. We aten dit -net als de worteltjes gisteren- namelijk helemaal op, het was te veel maar het was ook zó lekker… Deze tarte tatin was dan ook best machtig: Ik had het bladerdeeg zelf gemaakt met de voorgeschreven enorme hoeveelheid boter, er zit geitenkaas in en dus die karamel… behoorlijk wat calorieën op de vierkante centimeter. Het is een bewerkelijk recept, naast het maken van het bladerdeeg droogde ik ook zelf de tomaatjes in de oven. Ik vink het af, het krijgt een negen+ omdat het zo lekker was… maar ik denk niet dat ik het snel nog een keer maak.

Wat ik vandaag maakte: Een kip wakker

6 februari 2016:

Een voetbehandeling voor een kip

in betere tijden

in betere tijden

Kip Floortje is de kleinste en de laatste in de pikorde van ons pluimvee. Bij ons is ze erg populair want ze is niet angstig aangelegd en ze is met afstand de productiefste kip ooit. Ik denk dat ze sinds ze begon met eieren leggen twee keer een dag heeft overgeslagen. Floor heeft een zogenaamde kalkpoot, een klein parasietje dat zich nestelt tussen de schubben op haar poot en daar voor jeuk zorgt. Dus vanavond haalde ik een slaperig Floortje van haar stok en smeerden we de aangedane poot dik in met uierzalf. Door het vet krijgt de parasiet geen lucht meer en gaat hij dood, is de theorie. Ik had wel te doen met dat warme, angstig hijgende kipje in mijn armen… ik hoop dat het helpt!

Wat collega D. en ik vandaag maakten: Iemand erg blij

18 december 2015:

Poes Elmo weer terug bij haar baasje

151218elmo

Vandaag maakte collega D. buiten een praatje met de buurvrouw-van-de-bloemenwinkel toen er een zwartwitte kat langs kwam lopen. Het was niet de eerste keer dat die zich liet zien en ook liet aaien. En kennelijk erge honger had: een eierkoek verdween in rap tempo naar binnen. Collega D. nam het beestje mee de winkel in, waar het zich gemakkelijk maakte in een van de aanpaskamers. Ondertussen keken we op de website van Amivedi en ontdekten dat we te maken hadden met Elmo, al sinds 5 oktober vermist… Zo lang al! Amivedi beloofde de eigenares te bellen. Niet lang daarna stapte die binnen, dolgelukkig dat haar kat -hoewel erg mager en vuil- nog in leven bleek… ze had hem na enkele weken zoeken opgegeven. Amivedi had haar nog niet bereikt maar ze had van de buurvrouw-van-de-bloemenwinkel gehoord van de gevonden kat, toen ze daar toevallig vanmiddag een kerststukje kwam kopen. We hadden er allemaal een fijne dag van. Maar Elmo denk ik wel het allerfijnst.

Wat ik vandaag maakte: Kippenvoer

 

 

14 oktober 2015:

Zonnepitten!151014zonnepitten

Tussen de asperges op de volkstuin ontsproot een grote zonnebloem. Niet door ons gezaaid, maar we lieten hem toch maar staan. Hij stond niet in de weg tenslotte. Het bloemscherm was wel een halve meter doorsnee, dus na de bloei en geruime tijd drogen nam ik het mee naar huis en haalde de pitjes er uit. De kippen zijn dol op zonnepitten, ze pikken die als tweede uit hun voermengsel.* De komende tijd krijgen ze af en toe een handje ervan. Ze zorgen voor 19 eieren in de week (!!!) met zijn drietjes, daarvoor mogen ze wel wat extra beloond worden.

*als eerste verdwijnen de gedroogde vlokreeftjes uit de voederbak maar die ga ik niet voor ze kweken…. dat wordt me wat te omslachtig.

Wat ik vandaag raapte: Hazelnoten

24 september 2015:

Hazelnotenoogst

150924hazelnoten

Achter in onze tuin staat een hazelaar. In september vallen daar de nootjes uit, die wij dan oprapen en laten drogen in een rieten mand. Het is wel grappig dat ze lichtgroen zijn als ze net van de boom komen, je zou denken dat ze nog niet rijp zijn. Maar na een weekje zijn ze echt hazelbruin en die kleur wordt dieper naarmate ze langer liggen. In de loop van de winter kraak ik regelmatig een paar handen vol voor in de muesli. Een aantal noten wordt natuurlijk over het hoofd gezien, maar dat is niet erg. In de winter als zijn gewone voedselbronnen schaars zijn komt een bonte specht dagelijks een nootje zoeken. Daarmee vliegt hij dan naar zijn “smidse” in de beuk, zet het klem in een vork van de takken en hakt hem met een paar venijnige tikken open.

150924specht

Aside

15 september 2015: Zoetzure augurken Vorig jaar bedierven mijn potten met zoetzure augurken vrij snel, daarom googelde ik uitgebreid allerlei recepten voor ik me aan de -wat magere- oogst van dit jaar waagde. Het meest vertrouwenwekkende recept raadde me aan om … Continue reading

Aside

13 september 2015: Gergiev festival in Rotterdam Voor het eerst in jaren hebben we dit seizoen geen abonnement genomen bij het Rotterdam Philharmonisch, maar we hadden kaarten voor de slotavond van het Gergiev festival. Alexander Gavrylyuk speelde het derde pianoconcert van … Continue reading

Minoes

We zijn terug, een vakantieplogje komt er nog aan.

150904Minoes2

wellustige pose in de voorjaarszon

Sinds half april 1997 woonde Minoes bij ons. Ik haalde haar samen met Zoon(tje) en Dochter(tje)  op met de trein. Onderweg bespraken we de naam van onze nieuwe huisgenoot, we waren het er over eens dat het geen typische katten-naam moest worden, geen Poekie of Minoes. Maar verder werden we het niet eens. Uiteindelijk, toen we overstapten in Amsterdam, besloten we dat we de eerste dame die na ons de coupé binnen kwam naar haar naam zouden vragen en zo zouden we onze aanwinst noemen. De eerste dame die binnenkwam had een hond aan de riem. De dame heette Thea, maar de hond was natuurlijk de eerste geweest en dat was ook een meisje. De hond heette Minoes. Echt. Minoes werd het, dus.

Dozen waren superspeelgoed

Dozen: superspeelgoed

Minoes was een gewone, geweldig leuke huis-tuin en keukenkat. Met perfecte jager-skills, dat wel. Dat vond ik dan weer minder… vooral als de mereljongen uitvlogen elk jaar moest ik haar een paar dagen opsluiten om de arme sukkeltjes een kans te geven. Maar ook het roven van een mosseltje of een kippenpoot van je bord had ze tot hogere kunst verheven. Echtgenoot Yep werd vrij snel haar favoriete mens, maar ze hield zowiezo meer van mensen dan van andere katten: Die werden de tuin uitgejaagd.

Schootkat, breiwerk. (vergeef me kleur van de pyama)

Schootkat, breiwerk. (vergeef me kleur van de pyama)

Vandaag, op hoge leeftijd, is Minoes gestorven.

Enkele weken geleden

Enkele weken geleden

Wat Echtgenoot Yep maakte: Foto’s

3 augustus 2015:

op fotosafari

150802hommel

Echtgenoot Yep ging op stap om de nieuwe camera een beetje beter te leren kennen. Hij fotografeerde zeegezichten bij Rilland, met langsvarende containerschepen. En ook zeedistels en hommels. Geheel tegen mijn gewoonte in laat ik bovenstaande foto groot, als je er op klikt kun je hem beter bewonderen.