Category Archives: kleren

Wat ik maakte: een overhemd

3 december 2016:

Alweer een overhemd voor Yep

Ik wilde het overhemd in actie fotograferen, maar het lag alweer in de wasmand... Het heeft zijn eerste gebruik al gehad.

Ik wilde het overhemd in actie fotograferen, maar het lag alweer in de wasmand… Het heeft zijn eerste gebruik al gehad.

Een overhemd voor onder een pak. Ik maakte het van poplin in een bleekblauwe kleur. Na overleg met de drager werd van dit overhemd de kraagstaander 3 mm hoger en de kraag een halve centimeter wijder gesneden. Verder is het precies hetzelfde als alle voorgaande overhemden. Ik vergat zogenaamde collar stays in de kraag te zetten maar ik heb een heel stijve tussenvoering gebruikt, ik denk dat ze niet gemist zullen worden. Ook ging het met de knoopsgaten íets beter dankzij een kleine wijziging in het inrijgen van de onderdraad in mijn naaimachine. Ik gebruikte mooi glanzend borduurgaren voor het doorstikken en voor de knoopsgaten.

161204overhemd2

… en voor zijn initialen natuurlijk.

Wat ik maakte: Een jas.

20 november 2016:

Een reparatie

161120jasinwendig

In 2005, mijn eerste praktijkjaar op modevakschool maakte ik een grijze wollen jas. Mantel, noemde men op school zo’n kledingstuk, want het was een ouderwetsch degelijke opleiding; er werd ook over japon gesproken als het een jurk betrof. Ik leerde érg veel van het maken van deze mantel. Hij is voorzien van paardenharen “binnenwerk” en van gepassepoileerde zakken, hij is perfect op maat. Ik heb hem nooit gedragen, niet lang na het voltooien maakte ik de voering weer los om te kijken hoe het ook alweer moest met de schoudervulling en daarna verdween hij in de kast. Nu het weer winter wordt en ik overwoog een jas te kopen dacht ik ineens aan mijn mantel, haalde hem tevoorschijn en repareerde de voering. Ondertussen zag ik dat ik -gelukkig-  toch een heel wat betere naaister ben geworden sindsdien, vooral binnenin was het nogal rommelig afgewerkt. Ik perste netjes alle kreukels van het jarenlang in de kast liggen eruit en trok hem aan. Maar… nee. Hij past nog steeds prima. Maar het stáát me niet, ik zie er plomp en vierkant mee uit. En het oog wil ook wat. Terug in de kast, dus maar.  Ik ben meer een jas- dan een manteltype denk ik.161120jjasaf

Wat ik maakte: een babypyamaatje

10 november 2016

een overslagtruitje en een pofbroekje

161108babypyama

Het kleinkind-in-de-maak is inmiddels zo groot als een avocado. Om de zestiende week van haar/zijn bestaan te vieren maakte ik dit ensemble. Het patroon voor het overslagtruitje is zelf getekend, losjes gebaseerd op het patroon voor een rompertje dat ik eerder gebruikte.

Het broekje is, net als dat rompertje, een patroon van Lara Sanner. Eigenlijk zou dat van een gewoon katoentje gemaakt moeten worden, bij voorkeur met ruches langs de pijpjes. Schattig natuurlijk, maar ruches zijn niet zo toepasselijk als het een jongen is. Dus koos ik voor dit groene tricootje van precies de goede kleur. Het lapje dat ik had was net niet groot genoeg voor iets anders… het moest zo zijn.

161108pyamadetail

Het ziet er best professioneel uit. Natuurlijk had ik de juiste kleuren garen nog op de lockmachine laten zitten. Ik vind het zelf erg leuk geworden maar ik denk dat ik het nóg leuker vind als de baby er ook feitelijk in zit. 🙂

Wat ik vandaag maakte: Een broek korter

8 november 2016:

Een nieuwe spijkerbroek ingekort

161107broek

Al zolang als ik me kan herinneren moeten mijn broeken-uit-de-winkel korter worden gemaakt. Soms een belachelijk eind, soms maar een beetje… maar ik heb kennelijk nogal korte beentjes, vergeleken met de mode-standaard. Ha, ik pas helemáál niet in de mode standaard. Prima, ik had me voorgenomen zelf mijn spijkerbroeken te gaan maken, ik heb stof en patroon klaarliggen. Het plan is niet van tafel, maar ik had sneller een nieuwe broek nodig dan ik tijd er voor vrij maakte. Er is ook zoveel leuks te doen! Buiten dat bracht ik afgelopen week elk vrij moment nogal zielig op de bank door. Griep. Hoe dan ook ik kocht een nieuwe jeans en maakte hem korter. Ik weet nooit goed wat te doen met de afgeknipte stukjes, ik gooi ze meestal weg. Maar misschien had ik ze moeten bewaren. The Makery schreef een wedstrijd uit om iets geheel nieuws te maken van oude jeans. Geweldige creaties kwamen voorbij, maar de winnares was wel héél erg terecht. (Nee serieus. Scroll even door naar het eindresultaat. Geweldig.)

Wat ik maakte: een halve pyama

23 oktober 2016:

een pyamatop

161023pyamajasje

Vroeger, als klein Lieseke, droeg ik dit soort pyama’s. Van tricot, met boordjes langs hals, enkels en polsen, de broek was meestal gemaakt van de stof waar ook de boordjes van waren gemaakt. Dat was geen luxe in de winter, want we hadden geen centrale verwarming en het was in die jaren nog wel eens koud ook. Toen ik deze stof zag liggen op de Utrechtse stoffenmarkt deed het me meteen aan zo’n pyama denken. De achterkant is geruwd, waardoor het lekker zacht is tegen de huid. Ik kocht genoeg voor een hele pyama. Niet dat ik het nu, met dekbed en CV nog prettig vind om zo aangekleed te slapen, maar het is een fijn kledingstuk om in huis rond te lopen op zondagochtenden bijvoorbeeld. Voor de pyamadagen, zeg maar. Voor de bovenste helft bewerkte ik het patroon van de Nettie Bodysuit. Ik haalde het onderste stukje (het “broekje”) eraf, ik maakte het in zijn geheel een centimeter of vier wijder en maakte de armgaten én de mouwen ook wat ruimer. Bij het knippen stuitte ik op een onaangename verrassing…

161023gaten

Grote gaten en een weeffout. Of, het is tricot, het is een breifout. Dat betekende dat er géén hele pyama uit mijn lapje kon. Boeh. Ik kocht het in Juli en ik weet niet eens meer waar precies… dom. Ik had beter moeten opletten! Ik besloot dan maar ouderwets de onderste helft en de boorden van een bijpassende kleur te maken. Van de ananasjes-stof blijft nu wel genoeg over voor een pyamaatje voor het kleinkind. Ook leuk. Ik maakte deze pyamatop grotendeels op de lockmachine met verschillende kleuren garen er op. Zo is de binnenkant bijna vrolijker dan de buitenkant.

161023manchetjes

Wat ik maakte: Alweer een rompertje

21 oktober 2016

Deze keer voor mijzelf

excuus voor de slechte foto!

excuus voor de slechte foto!

Inmiddels alweer mijn vijfde versie van de “Nettie bodysuit” geloof ik… wat een practisch kledingstuk is het toch. Met driekwart mouwen deze keer, ik heb het in drie en een half uur gemaakt.

Wat ik maakte: een rompertje.

13 oktober 2016:

Een babypakje

161003rompertjetwee

Hehe. Eindelijk een baby waar ik fijn van alles voor kan naaien en breien. Eerder maakte ik dit rompertje al eens, dat eerste exemplaar ligt nog in de kast. Het is namelijk nogal roze, voor de kleine onbekende wilde ik wat meer neutrale kleuren. Wel lekker vrolijk, maar niet roze of blauw. Tijdens het naaien sloeg ik wel aan het twijfelen over de maat. Het patroon zei dat het geschikt was voor baby’s van 0 tot 3 maanden maar ik vond het, met de mandarijn-vergelijking in gedachten, zo gróót worden! Ik wandelde dus naar een plaatselijk grootwarenhuis en kocht een maatje 50-56 (pasgeborenmaatje) om de maat te kunnen vergelijken. En inderdaad, mijn rompertje zal wel wat langer in de kast kunnen blijven.

161003rompertjesmaat

 

Wat ik vandaag maakte: een overhemd

14 september 2016

een overhemd voor Echtgenoot Yep

160913overhemd

Overhemd nummer vier, of misschien vijf? Inmiddels heb ik het kunstje wel aardig onder de knie, je moet wel héél goed kijken om het verschil met een winkel-shirt te zien. Dan bedoel ik niet de pasvorm, want het patroon dat ik gebruik is helemaal aangepast aan de wensen en maten van de gebruiker. Maar het maken van evenwijdige stiksels en strak uitgevoerde Franse naden, dat lukt prima.

Zie je?

Zie je?

160914kraag

Ook het maken en plaatsen van een kraag met kraagstaander: Geen probleem.

Er is één detail waar ik zelf niet tevreden over ben: de knoopsgaten.

160914knoopsgaten

Bovenste knoopsgat van mij, onderste van een gekocht overhemd.

En dat verandert ook niet, vrees ik. Mijn naaimachine kan het gewoon niet anders, dit is het mooiste knoopsgat dat ermee te maken is. Ik heb zelfs al geprobeerd om knoopsgaten met de hand te borduren… Dat plan heb ik maar weer laten varen, dat vereist waarschijnlijk jaren oefening. En betere ogen -en meer geduld- dan ik heb. Toch hindert me wel een klein beetje. Maar niet genoeg om mijn trouwe Bernina voor in te ruilen. En Echtgenoot Yep draagt de zelfgemaakte shirts met kennelijk genoegen en daar gaat het toch vooral om.

Wat ik vandaag maakte: Mijn badpak weer stuk

18 augustus 2016:

mijn Sophie Swimsuit doormidden geknipt.

160816tankinitop

Het bleef toch een beetje aan me knagen, dat badpak. Omdat het te kort is zou ik echt nooit weten hoe het past. Ik overwoog het door te knippen en een strook ertussen te naaien, maar dat is een hoop werk en het wordt er niet mooier van. Tot ik ergens op het Internet iemand met een “tankini” zag pronken, toen viel het muntje. Ik maak van het badpak een topje, ik maak van dezelfde stof een broekje erbij en dan kan ik het misschien tóch aan. Zo gezegd zo gedaan, ik knipte het onderste stuk van het bakpak. En zie hier, het past. Wel moet ik de strikband verplaatsen, die moet wat meer naar het midden van de cups worden gezet. Want met deze bevestiging worden de zijkanten naar binnen getrokken en daardoor wijkt het middenvoor meer van mij af dan ik leuk vind.

Wat ik vandaag (af) maakte: een badpak

2 augustus 2016:

Een Sophie Swimsuit

160802badpak

Het badpak is af. Mooi is het hè? Het doet me een beetje denken aan bepaalde schilderijen van Yves Klein. Het is jammer dat het me niet past…. het “lijf” aan de voorkant is te kort, de cups komen een centimeter of vijf onder de gewenste plaats te zitten. Geen gezicht! Natuurlijk heb ik het tijdens het maken gepast, direct nadat ik het in elkaar had gezet, maar toen zat de voering er nog niet in. De buitenste stoflaag is, zo blijkt nu,  een stuk rekbaarder dan de voeringstof.  Ik zou er misschien nog een bikini van kunnen maken maar bikini’s draag ik eigenlijk nooit. Ik heb nog een aardige hoeveelheid van allebei de badpakstoffen en ook van de voering, dus ik denk dat ik het patroon verleng en het geheel nog een keertje maak. Ik heb nu goed op maat gemaakte patronen voor de cups, ik weet hoe het moet… Het verwerken van de verschillende soorten stof, lycra en elastiek viel me érg mee. Maar nu eerst even een eenvoudiger project.