Category Archives: make do and mend

Bubbels

Als je je voorneemt om minder plastic te gebruiken kom je soms tot merkwaardige conclusies. Neem nu deze:

Douchegel en shampoo in plastic flessen willen we niet. Dus was ik mijn haar (naar grote tevredenheid) met een shampooblok en de rest van mij met een ouderwets stuk zeep. Zo’n stukje zeep wordt in gebruik kleiner en uiteindelijk lastig te hanteren. Ik had vier “restjes” van stukjes zeep en besloot daar weer vloeibare zeep van te maken, volgens het principe waarmee ik ook wasmiddel maak. Ik vond een recept voor een verhouding van 50 gram geraspte zeep en anderhalve liter kokend water. Mijn restjes waren samen 60 gram, dus ik kookte 100 ml water meer. Het ging prima, het rook heerlijk in de keuken, maar toen het een dag later was afgekoeld had ik een stuk zeep zo groot als mijn pan… niks vloeibaar! Ik voegde nog eens 400 CC kokend water toe en roerde. Het liet zich niet goed mengen, dus zette ik de staafmixer er in. Daar vergat ik een cruciale eigenschap van zeep: het schuimt! Niet te weinig! Maar na enige tijd wachten waren de meeste belletjes geknapt. Missie geslaagd, twee hele liters prima vloeibare zeep.

En pas toen bedacht ik hoe raar het is, dat 60 gram zeep voor twee (!) liter vloeibare zeep zorgt. Geen wonder dat de zeepfabrikanten geld over hadden om televisieseries te sponsoren! Je maakt zeep, je mengt het met water, het wordt 30 keer meer, je verpakt het in een plastic fles met een drupje geur en wat beauty-beloftes erbij waardoor het nog weer kostbaarder lijkt, die verkoop je voor vier keer zoveel als het oorspronkelijke stukje zeep… Kassa!

Een slaapzak voor een bibliotheek

Ik kocht een e-reader. Misschien was ik wat laat op het feestje, ik hou erg van mijn papieren boeken. Maar de voordelen van zo’n apparaat zijn niet te weerleggen en ik ben er erg blij mee. Honderden boeken beschikbaar in een apparaatje dat maar een beetje groter is dan mijn telefoon, hoe heerlijk! Ik sleep hem overal mee naar toe. Maar een beetje bloot was hij wel, zo los in mijn tas tussen sleutelbossen en stof.

Ik naaide een hoesje. Van een restje jeans, met een tussenvoering van zacht schuimrubber.

En Schots geruite wol van binnen. Kijk toch eens hoe zoet hij er in slaapt…

Knutselen met waardeloos materiaal

De tomatenplantjes die ik op de vensterbank heb opgekweekt werden langzaam maar zeker groot genoeg om naar buiten te gaan. Ze stonden een week in de achtertuin om aan de buitenlucht te wennen, gek genoeg liep één soort (Matina, een verwend prinsenkindje van een tomaat) daarbij zonnebrandschade op. Een aantal plantjes gaat in onze achtertuin langs state-of-the-art spiraalvormige metalen staken groeien. Een aantal geef ik weg, want natuurlijk heb ik er teveel. Een paar planten van een kleiner ras kerstomaatjes zet ik in oude mayonaise-emmers potten, op het terras.

En acht planten zette ik gisteren in de volkstuin. Bij elke tomaat een tak uit de stapel snoeiafval als ondersteuning, en dat weer met een paar lange wilgentakken bovenlangs aan elkaar geknoopt. Nu maar hopen dat ze dat plekje -en mijn geknutsel- waarderen en zorgen voor veel en lekkere tomaatjes, later in het jaar. Ik wil dit jaar genoeg tomaten hebben om ze in te maken.

Quick fix

Grote projecten zijn fijn. Het plannen, het stapje voor stapje verder werken, en uiteindelijk de diepe voldoening als het klaar is. Op het moment heb ik drie grote projecten op stapel maar de diepe voldoening zal voor alledrie nog wel even op zich laten wachten. Een van de breiwerken heeft elf steekmarkeerders nodig, en natuurlijk heb ik er honderd, maar geen elf dezelfde, of bij elkaar passende. En je begrijpt, verschillend gevormde steekmarkeerders aan één breiwerk, dat kan niet. Dus maakte ik gisteren een handvol nieuwe, van groen metaaldraad en  kralen die overbleven van een ketting die ik ooit eens reeg.

Toch voldoening.

Wat ik maakte: Een truitje

28 november 2016:

een coltruitje verknipt…

161128truitje

Vriendin H. had een shirtje met een hoge col. De kleur was perfect, de maat prima, maar die col, dat vond ze niet prettig. Dus toen ze er mee langs kwam zetten we de schaar er in. Er werden twee repen van 4 centimeter breed van de col geknipt, die zette ik aan elkaar zodat ik een lange strook had. Toen knipten we de halsopening tot de gewenste wijdte. Daarna werkte ik de halsopening af met de strook: dubbelgevouwen en iets opgerekt langs de halsopening genaaid en met de tweelingnaald afgewerkt. Zo staat het shirtje haar geweldig!

Wat ik vandaag maakte: Een broek korter

8 november 2016:

Een nieuwe spijkerbroek ingekort

161107broek

Al zolang als ik me kan herinneren moeten mijn broeken-uit-de-winkel korter worden gemaakt. Soms een belachelijk eind, soms maar een beetje… maar ik heb kennelijk nogal korte beentjes, vergeleken met de mode-standaard. Ha, ik pas helemáál niet in de mode standaard. Prima, ik had me voorgenomen zelf mijn spijkerbroeken te gaan maken, ik heb stof en patroon klaarliggen. Het plan is niet van tafel, maar ik had sneller een nieuwe broek nodig dan ik tijd er voor vrij maakte. Er is ook zoveel leuks te doen! Buiten dat bracht ik afgelopen week elk vrij moment nogal zielig op de bank door. Griep. Hoe dan ook ik kocht een nieuwe jeans en maakte hem korter. Ik weet nooit goed wat te doen met de afgeknipte stukjes, ik gooi ze meestal weg. Maar misschien had ik ze moeten bewaren. The Makery schreef een wedstrijd uit om iets geheel nieuws te maken van oude jeans. Geweldige creaties kwamen voorbij, maar de winnares was wel héél erg terecht. (Nee serieus. Scroll even door naar het eindresultaat. Geweldig.)

Wat ik vandaag maakte: Een slipje stuk

3 oktober 2016

Materialen voor hergebruik

161003sloopslipje

Ik ben niet zo’n liefhebber van winkelen, ik doe het dus ook niet zo vaak. En dan nóg kom ik soms thuis met iets waarvan ik niet goed snap wat me bezielde…. zo lag er al een jaar of twee een nooit gedragen setje ondergoed in de kast. Best leuke kleurtjes, grijs met hardroze. Maar de pasvorm is niet goed, en tja, dan trek je het niet aan. Vandaag besloot ik het weg te gooien. Maar voordat het in de prullenbak verdween heb ik het elastiek er vanaf getornd. Dat is nog wel bruikbaar, en dan voel ik me iets minder bezwaard.