Op een zonnige zondag liepen Echtgenoot Yep en ik de damhertroute in natuurgebied Oranjezon. Op 29 juni 2025 heeft het televisieprogramma Vroege Vogels hier gemaakte opnamen uitgezonden want er was een groene bijeneter gezien.
Bijeneter foto van Internet geplukt
Ook niet-groen is een bijeneter een heel mooi vogeltje! Voor de groene kwamen de vogelliefhebbers van heinde en verre opdraven met verrekijkers (verderkijker noemde Dochter dat vroeger) en camera’s. Wij liepen de andere kant maar op… we hebben geen bijeneters gezien.
Wel zwaluwen die zich verzamelden voor de lange reis naar Afrika
En pas op het allerlaatst vertoonde zich het bij de route behorende damhert.
Via de sympathieke app Too good to go bemachtigde ik een “verrassingspakket” bij een viskwekerij hier in de buurt. Hier worden Yellowtail Kingfish gekweekt -ook bekend als Amberjack- en zo te lezen (en te proeven!) doen ze dat goed. Een paar dagen daarvoor aten we in een restaurant waar dezelfde vissoort uit dezelfde kwekerij op tafel kwam, dat maakte nieuwsgierig.
Ik kocht twee filets en daarnaast het verrassingspakket dat bestond uit twee hele vissen. Dat was inderdaad wel wat verrassend, want het zijn géén kleintjes, anderhalve kilo per stuk. Het pakket paste maar net in de lade van mijn vriezer. Zondag liet ik er eentje ontdooien. Ik marineerde hem met citroen, knoflook en rozemarijn en stak plakjes citroen en reepjes laurierblad onder de huid.
Na tien minuten op de barbecue bij K:)dootje en haar meneer vormde het een top maaltijd voor vier.
Dus ik stapte weer op mijn racefiets. En één van de eerste problemen die ik tegenkwam was de outfit. Ik ben best een stuk breder dan in 2016, mijn schoenmaat is niet meer hetzelfde, mijn fietsbril-op-sterkte had niet meer de goede sterkte en de binnenvoering van mijn helm was tot stof vergaan. (Ik twijfel trouwens ook of een helm na 9 jaar marineren in een garage nog aan alle veiligheidsvoorschriften voldoet…)
“Alles” nieuw kopen is een hele uitgave, en vind ik ook wel wat overmoedig. Daarom vertoonde ik me in een koersbroek van Echtgenoot Yep met een bandshirt, een varifocale bril van vorig jaar en met op mijn hoofd de oude helm, gevuld met steunkussentjes geleend uit een kinderhelm.
Natuurlijk ging ik tóch eens rondkijken voor wat nieuwe kleren… Het was altijd problematisch om goede wielerkleding te vinden voor dames. Wij zitten nu eenmaal net iets anders in elkaar dan de mannen. De zadels moeten voor ons wat breder, een herenbroek met bretels (voorzien van een zeem op net niet de goede plaats) is een ramp als je plassen moet: Jasje, shirt en vaak ook helm, alles moet uit. En áls je dan een leuke outfit vond was het beslist niet in een grotere maat.
foto gepikt van Ingeklikt
Toen vond ik Ingeklikt en had ik toch bijna een paar complete outfits gekocht, alleen al omdat ik ze zo leuk vind. En omdat alles tot en met maat XXL verkrijgbaar is. Ik beheerste me en kocht alleen een koersbroek. In de goede maat! Met zeem op de juiste plek! En… met een ritsje middenachter zodat je het toilet kunt gebruiken zonder verkleedpartij. Vanmorgen probeerde ik hem (haar) uit. Ik kan alleen maar zeggen: Hoera.