Category Archives: Uncategorized

Wat ik maakte: tomatensoep

10 januari 2015:

Winterse tomatensoep

20160110_183034

Het ultieme troostvoer voor druilerige zondagen. Tomatensoep met balletjes, vermicelli, prei, worteltjes en selderij. Op grootmoeders wijze, zeg maar.

Aside

31 December 2015: een terugblik Het is makkelijk blogmateriaal, maar toch ook leuk om te zien wat er zoal passeerde in 2015. Ik had zelf het gevoel dat ik vooral van de zomer veel gemist heb… ik heb nogal wat extra … Continue reading

Wat ik maakte: Een val

6 december 2015:

Een struikelpartij

Gezellig pratend en lachend liepen we door Brussel waar de bestrating toch wel wat meer aandacht vereist dan in ons aangeharkte Goes. Een opstaande stoeptegel haakte me pootje en ik klapte languit voorover op straat. De schade viel mee, ik liep een deuk in mijn ego op, en een blauwe knie. Wel lastiger: een gekneusde linkerhand. Best eehh… onhandig. Deze week gaat er weinig gebreid worden denk ik.

Wat ik vandaag maakte: Een rokje kleiner

29 oktober 2015:

Een wasmachine-accident

141214rokjeaan

Ik leer het nooit. Ongeveer jaarlijks gooi ik zonder enig nadenken een kledingstuk in de wasmachine dat daar niet tegen blijkt te kunnen; vandaag was het dit rokje. Ik heb het sinds ik het maakte een klein jaar geleden een keer of tien, twaalf gedragen, de laatste keer in Rotterdam. Ik zat daar in het zonnetje op een muurtje… dat niet helemaal schoon bleek te zijn. Na een toertje wasmachine (dertig graden)  was het een rokje maat 36 geworden. Nu is het geen gróte ramp, ik heb nog meer van de stof en ik kan de rits er nog uit halen om het opnieuw te maken. Maar ik vind het werkelijk ongelooflijk dom van mezelf.

Wat ik vandaag bleek te hebben: een goed evenwicht.

22 oktober 2015:

een sterk verhaal

151022pan

Bij het opruimen van de kelderkast vond ik ook een snelkookpan die ik in 2002 of zo eens van een kennis had gekregen. Een degelijke pan van een gerenommeerd merk, die hij nieuw had gekocht maar nauwelijks gebruikt. Ik gebruikte hem net zo min want vijf liter is wel een wat grote inhoud voor een klein huishouden als het onze en onbekend maakt onbemind, dat ook. Ik heb geen ervaring met een snelkookpan. Collega D. wilde de pan wel hebben, zij heeft regelmatig een groot gezelschap aan tafel en geen drempelvrees. Dus stak ik het hele gevaarte in mijn fietstas en nam het mee naar mijn werk, waar ik het met een groots gebaar aan collega D. wilde overhandigen… maar daar ging iets mis. Er ontbrak een onderdeel. De drukregelaar, een reepje metaal en bakeliet van twaalf centimeter lang was van het deksel gevallen. Ik wist zéker dat het erbij zat toen ik de pan uit de kelderkast haalde… Ik zocht in de fietstas. Ik zocht in de fietsenstalling. Ik zocht thuis in het fietsenschuurtje. En ook in de kast waar het ding al die tijd gestaan had. Ik keek op straat goed uit, zou het bij een hobbel uit mijn fietstas zijn gesprongen? Ik kon het me nauwelijks voorstellen. Maar het was zelfs nog onwaarschijnlijker: Meer dan een week later trof ik het onderdeel op mijn bagagedrager. Gewoon, los liggend. Daar heb ik acht dagen mee rondgefietst zonder het te verliezen. Ongelooflijk. Ik ben klaarblijkelijk bijzonder goed in balans als ik fiets.

Wat ik vandaag maakte: Een pompoen open.

3 oktober 2015:

De naaktzadige pompoen moest er aan geloven.

151003Lady Godiva

Vanmiddag zette Echtgenoot Yep op mijn verzoek het mes in de prachtige oliepompoen “Cucurbita Pepo Lady Godiva”.

151003Lady Godiva half

Volgens deskundigen is het vruchtvlees niet veel soeps (pun intended) maar dat wil ik zelf ontdekken: de helften liggen te roosteren in de oven.*

 

151003pitten

Met wat gepruts oogstte ik best wat pitten ook. Leuk gewas, deze lady Godiva

*Inderdaad, de deskundigen hebben gelijk: dit is een flauwe pompoen. Maar met behulp van wat hete Thaise currypasta en een blikje kokosmelk werd het toch erg lekkere pompoensoep.

Wat ik maakte: smoothies

1 oktober 2015

Sapjes en smoothies

shutterstock_1111264731

foto van het internet gepikt… mijn eigen producten zijn altijd ineens op.

Met de nieuwe Kitchenaid staafmixer en mijn ouwe trouwe sappers verricht ik wonderen: allerlei fruit en groente wordt tot smoothie gehakseld. Mijn favoriet van het moment: een grote appel uitgeperst en dan met twee kiwi’s en een handvol spinazie geblenderd. “Liquidare” zoals een Mexicaanse kok ons ooit het recept van zijn geweldige Salsa Verde probeerde uit te leggen.

Wat ik vandaag maakte: Een tas kapot

30 juli 2015:

Een laptoptas stukgemaakt

150730dingetjes

Op mijn werk werd de “buitendiensttas” vervangen. De rits was stuk en er was al langer een diepe wens voor een tas-op-wieletjes, waar dan ook de audiometer (zwaar ding) op mee kan rijden. Dus toen de oude buitendiensttas bij de vuilnis werd gezet pakte ik een stanleymes en haalde alles er af wat me enigszins bruikbaar leek. Je weet maar nooit tenslotte.  Zie op de foto hierboven de oogst. Collega’s zijn inmiddels wel wat van me gewend geloof ik, niemand keek raar op van mijn actie. Hooguit werd er gevraagd of ik van plan was een Samsonite-beha  te gaan maken. Hm… interessante gedachte!

De overblijfselen

De overblijfselen

 

Wat ik ooit maakte: Een vis los

ergens in maart 2002:

Een marlijn bevrijd.

150712mazatlan

Begin 2002 gingen (toen nog nieuw) vriendje Yep en ik met onze rugzakken op vakantie naar Mexico voor een rondreis. In Mazatlan bleven we een dag of vier. Niet in het nieuwe gedeelte, waar enorme resorts staan, maar in de oude vissersplaats, waar alles een beetje stuk was. De mensen waren er vriendelijk, het weer fantastisch en het eten heerlijk. Er voeren vandaar af veel vis-trips de zee op voor de toeristen, men ving er marlijn en andere grote vissen. Niet dat wij dat deden… maar Yep kocht er wel een T-shirt met een borduursel van zo’n marlijn, opspringend uit het water, met een lijn vast aan het scheepje op de achtergrond. Diezelfde avond haalde ik met een nagelschaartje op de hotelkamer de geborduurde lijn uit het T-shirt. Het shirt met de bevrijde marlijn bleek van onverwachte degelijkheid: Vanmorgen droeg Echtgenoot Yep het bij het ontbijt.

Wat ik vandaag maakte: Een vroeg fietstochtje en een late duik

1 juli 2015: Een rondje op de fiets en zwemmen in zee. 150701fietsrondje Het is warm. Om zes uur werd ik wakker, buiten zongen de vogels en begon de dag. Zo vroeg is een rondje fietsen wel erg fijn. Er was geen of weinig ander verkeer, de laatste restjes slaap waaiden uit mijn hoofd. Thuis trof ik Echtgenoot Yep aan het ontbijt en zo begon ik fris aan de dag. Na werktijd was het nog steeds Erg Warm, dus gingen we nog een uurtje naar het strand. Het water was koud maar erg lekker, en -verbazingwekkend-  er was bijna niemand, behalve wij. Misschien weten niet veel mensen dit stukje strand te vinden? Of zou de rust door het ontbreken van een strandtent komen? Het is erg fijn, het hele strand voor jezelf alleen! 150701strand