Category Archives: Beesten

Minoes

We zijn terug, een vakantieplogje komt er nog aan.

150904Minoes2

wellustige pose in de voorjaarszon

Sinds half april 1997 woonde Minoes bij ons. Ik haalde haar samen met Zoon(tje) en Dochter(tje)  op met de trein. Onderweg bespraken we de naam van onze nieuwe huisgenoot, we waren het er over eens dat het geen typische katten-naam moest worden, geen Poekie of Minoes. Maar verder werden we het niet eens. Uiteindelijk, toen we overstapten in Amsterdam, besloten we dat we de eerste dame die na ons de coupé binnen kwam naar haar naam zouden vragen en zo zouden we onze aanwinst noemen. De eerste dame die binnenkwam had een hond aan de riem. De dame heette Thea, maar de hond was natuurlijk de eerste geweest en dat was ook een meisje. De hond heette Minoes. Echt. Minoes werd het, dus.

Dozen waren superspeelgoed

Dozen: superspeelgoed

Minoes was een gewone, geweldig leuke huis-tuin en keukenkat. Met perfecte jager-skills, dat wel. Dat vond ik dan weer minder… vooral als de mereljongen uitvlogen elk jaar moest ik haar een paar dagen opsluiten om de arme sukkeltjes een kans te geven. Maar ook het roven van een mosseltje of een kippenpoot van je bord had ze tot hogere kunst verheven. Echtgenoot Yep werd vrij snel haar favoriete mens, maar ze hield zowiezo meer van mensen dan van andere katten: Die werden de tuin uitgejaagd.

Schootkat, breiwerk. (vergeef me kleur van de pyama)

Schootkat, breiwerk. (vergeef me kleur van de pyama)

Vandaag, op hoge leeftijd, is Minoes gestorven.

Enkele weken geleden

Enkele weken geleden

Wat Echtgenoot Yep maakte: Foto’s

3 augustus 2015:

op fotosafari

150802hommel

Echtgenoot Yep ging op stap om de nieuwe camera een beetje beter te leren kennen. Hij fotografeerde zeegezichten bij Rilland, met langsvarende containerschepen. En ook zeedistels en hommels. Geheel tegen mijn gewoonte in laat ik bovenstaande foto groot, als je er op klikt kun je hem beter bewonderen.

Aside

3 juni 2015: Ik nam een wat late beslissing Ik kocht in Parijs een lapje Liberty-katoen. Internationale klasse, niet? Een Nederlandse koopt in Parijs een Brits product. Ik koos een blaadjesmotiefje, verschillende groenen en grijzen op een lichte achtergrond. Ik wil … Continue reading

Wat ik vandaag maakte: Een omelet

21 maart 2015:

eieren eten.

150321eieren

De dames in de achtertuin hebben de lente in de bol. Afgelopen week leverdenden ze met zijn drietjes 19 eieren. Negentien. Gelukkig helpen K:)dootje en haar meneer een beetje met opeten, want dat is véél voor een tweepersoonshuishouden. Een hele luxe, zo’n hoeveelheid verse scharreleieren van blije kippen. Applaus voor Floortje (zeven) Donkeroogje (zes) en Die Andere (ook zes).

150321kipjes

Eigenlijk sliepen ze al bijna. En ze mogen wel eens de ragebol door de slaapkamer halen, zie ik nu!

 

Extra! Waarom het vandaag feest was

3 maart 2015:

Poes Minoes wordt 18! 150303Minoesjarig

Minoes, hier in een karakteristieke pose op een foto uit 2007, bereikte vandaag de respectabele leeftijd van 18 jaar.

Wat ik vandaag maakte: een ruil

10 januari 2015:

een kipwissel.

150110kip

Kip op tafel. (excuseer de rommelige achtergrond… de term wintertuin suggereert iets heel anders dan deze harde werkelijkheid)

Een van onze kippen kon het plukken niet laten. Urenlang liep ze achter een andere kip aan en pikte aan de veren. Het leek niet kwaadaardig, het slachtoffer leek het nauwelijks te merken, maar de ene na de andere veer verdween. Smaken veren misschien lekker? We bespoten de kippen met afschuwelijk stinkende spray om het te ontmoedigen. Ze pikte door. Was het misschien verveling? We legden grote takken in de ren en zorgden voor moeilijk bereikbaar voer. Het hielp niet. We zetten de ren open en stelden de gehele tuin ter beschikking, zodat er afleiding genoeg was (en alle groene kruiden in rap tempo verdwenen). Het hielp niet. Enkele weken geleden hebben we het slachtoffer uit logeren gestuurd naar een bevriende kippenhouder om te herstellen en weer wat pluimage aan te laten groeien, waarop Kleintje prompt de derde kip begon te plukken. Toen vonden we het genoeg: Kleintje is terug gebracht naar de fokker. Die heeft een weitje waarop alle retouren terecht komen, de zogenaamde bofkippen. Het is een gemengd gezelschap op dat weitje: Parelhoenders, allerlei soorten en formaten kippen en hanen. De fokker veronderstelde dat ze het in een grotere groep wel afleert; vooral een haan schijnt dergelijk gedrag te corrigeren. Ik help hem hopen…. Wij namen een ander kipje mee terug (en noemden haar Floor). We haalden vanavond ook Bruinoogje (inmiddels weer decent van een donzig broekje voorzien) weer van haar revalidatie-oord op en hopen dat de dames het allemaal met elkaar kunnen vinden.

Wat ik vandaag maakte: Foto’s

28 december 2014:

Winterfoto’s in de tuin.

Het heeft een klein beetje gesneeuwd en ook gevroren. En op de volkstuin was het water nog niet uit onze regenton gehaald. Oeps. Dat moet wel, want anders gaat hij stuk. Naar de tuin vandaag, dus!

141228ijsophetgras

Het gras is versierd

141228regenton

Er zijn prachtige dunne ijskristallen binnenin onze -inmiddels bijna lege- regenton gegroeid.

141228ijskristallen

Ook onderaan de ijslaag die op het water lag zitten kristallen

141228ijskristal

Het is prachtig. En zo teer dat het smolt toen ik er tegen blies.

141228wintervoorraad

In een krat in ons schuurtje waarin we vliesdoek en stukken plastic bewaarden had een muis (misschien een woelmuis?) zijn winterbivak gemaakt. Dit zijn rozebottels, al dan niet in stukjes, hazelnootjes en allerlei zaadjes die hij er had verstopt. Een ongelooflijke hoeveelheid, ik denk wel tien keer zijn eigen lichaamsgewicht. En de rozebottels komen van een behoorlijk stuk verderop. Hij heeft niet lang kunnen genieten van deze overdaad, we vonden ook zijn stoffelijk overschot. Als ik zoiets tegenkom hernieuw ik mijn besluit om de beestjes in de tuin niet te bestrijden, ook al eten ze af en toe mijn erwten op.

 

 

 

Wat ik vandaag maakte: Mijn kippen vies

25 november 2014:

de kippen met PBH behandeld

141125DieAndere

Die Andere is de nieuwsgierigste van het stel

Onze kippen (genaamd Donkeroogje, Die Andere en de Kleine) leggen inmiddels alle drie bijna dagelijks een ei. Het zijn grote, donkerbruine eieren, twee kippen maken ze daarbij allercharmantst gespikkeld. Voor zover je kunt nagaan lijken ze wel tevreden en gelukkig in hun villa met buitenverblijf en volpension. Maar er is toch “trouble in paradise”: Eén van de drie heeft inmiddels nauwelijks meer veren op haar achterkant, een van de andere pikt er aan. Dat pikken ziet er overigens helemaal niet kwaadaardig uit. Meer als een vriendin die zegt “meid, wat heb je hier? Er zit een strootje op je veren, wacht, ik haal het even weg.” Donkeroogje eet ondertussen rustigjes door, het is kennelijk ook niet pijnlijk. Maar ondertussen heeft ze een akelig blote bips en de winter nadert. We kregen de tip de probleemzone te behandelen met PBH spray, dat ook voor varkens (staartbijten) en veulens (manenbijten én staartbijten) gebruikt wordt. (Er gaat een wereld voor me open)

PBH spray stinkt zo verschrikkelijk dat zelfs mijn kippen, met hun erwt-formaat hersentjes het niet meer in hun hoofd zullen halen er aan te pikken. Dat is tenminste de theorie, maar nadat ik het geroken heb denk ik dat dat klopt. Dus vanavond toen ze zich hadden teruggetrokken voor de nacht heb ik ze één voor een van hun stok gehaald. Groot misbaar en gefladder, maar als je een kip ondersteboven houdt sluit het erwtenbrein af en wordt ze rustig. Ze kregen alle drie een luchtje opgespoten. Het was natuurlijk maar voor één kip noodzakelijk, maar we wilden voorkomen dat de behandelde kip nog uitgesloten wordt óók, omdat ze stinkt. Als ze alle drie stinken kunnen ze daar tenminste samen over klagen. Daarna heb ik schone kleren aangetrokken en vijf keer mijn handen gewassen. De lucht is nog niet weg.

Wat ik vandaag maakte: Een vestje.

25 september 2014: Alweer een babyvestje 140925vestje Een lange trein- en busreis is altijd goed voor vorderingen aan het breiwerk van het moment. Ooit vond het wat gênant om te gaan breien in trein of bus (ja echt!) maar dat is echt wel over, ik krijg zelden reacties. Je ziet tenslotte wel raardere dingen. Gisteren wees een bejaarde heer zijn reisgezelschap op mij “Kijk! zij zit te breien!” en vertelde vervolgens -aan hen-  over zijn moeder die dat ook zo graag deed. Dat was wat ongemakkelijk. Ondertussen groeide dit vestje van twee verschillende resten sokkenwol, vandaag hechtte ik de laatste steken af. Zo net van de naald ziet het er altijd wat rommelig uit… Het moet eerst geblockt worden, daarna krijgt het knoopjes en wordt het nog een beetje opgeleukt.

140925minoes

Bonusfoto! Op een breiblog hoort traditiegetrouw af en toe een kat. Met deze blik probeert Minoes controle over mijn geest te krijgen, zodat ik haar een stukje kipfilet geef. Dat lukt verbazingwekkend vaak.

Wat ik vandaag maakte 11/6

11 juni 2014:

Mij zorgen over een kip

geen foto

Eén van de drie nieuwe kipjes hoest. Het staat in een hoekje met de oogjes dicht en de veren bol. En het snottert. Het vermoeden bestaat dat het beestje dan ook de ziekte “snot” heeft. Best sneu… morgen maar gauw kippen-medicijnen kopen.