Geen kip te bekennen
Vandaag is de eerste dag sinds 6 mei 2011 dat er niet één kip in onze achtertuin woont. Raar hoor. Het is erg stil.
Een week of twee geleden overleed de oudste, Fiep. Ze was negen jaar, dat is voor een kip een hoge leeftijd. Ze heeft de twee generaties kippen na haar uitgebroed en opgevoed, Fiep was een uiterst moederlijk type. Kort na het verscheiden van haar pleegmoeder werd Kiwi ziek. Zij was ook al dik zeven jaar bij ons. Zo hadden we afgelopen weekeinde nóg een sterfgeval te betreuren.
Eén kip in haar eentje is geen goed idee. Mila, de jongste van ons toom, was de laatste maanden de baas in het kippenhok en nu is er niemand meer om haar kippedriftjes op te botvieren… Mila is verhuisd. Ze woont nu bij Arjo, met een heel stel andere kippen samen. Dan kan ze daarmee kibbelen.
Dat geeft ons gelegenheid om het nachthok eens grondig te renoveren: Er moet een nieuw dak op, ik wil graag de binnenkant voorzien van een speciaal soort witkalk die ervoor zorgt dat de gehate bloedluis geen schuilplaats vindt. De ren moet eens goed uitgeharkt en voorzien van een goede nieuwe toplaag. In Maart gaan we bij Arjo kijken of Mila misschien nog weer terug wil, en schaffen we ook weer een hofhouding voor haar aan.

