In Januari van dit jaar nam ik me voor om elke maand een overhemd te maken. Gewoon, om mezelf een beetje uit te dagen.

Het overhemd van Mei, een mooie groene poplin, was op een mouw na klaar toen Echtgenoot Yep thuis kwam van een weekeindje weg met een nare griep. Die griep escaleerde in een paar dagen naar een zeer ernstige longontsteking. Veroorzaakt door een pneumokokken-infectie, een bacterie* die kennelijk vrij algemeen voorkomt, maar die zelden iemand ziek maakt. Maar áls hij iemand ziek maakt doet hij het goed. Echtgenoot Yep ontsnapte ternauwernood aan de dood. Hij werd 22 dagen in een kunstmatig coma gehouden en kwam daar verzwakt en vermagerd weer uit. Na nog drie weken op intensive care en drie weken op een “gewone” verpleegafdeling mocht hij weer naar huis. Met een stevig medicijnen-regime, met fysiotherapie aan huis, met een hoog-laag bed in de huiskamer, met aanvullende proteïnedrankjes om het spierherstel te bevorderen, met elke dag een iets langer wandelingetje, inmiddels niet meer met een rollator. Het zal nog maanden duren voor hij helemaal hersteld is, maar de vooruitzichten zijn goed en gelukkig, gelukkig is hij nog -of weer- helemaal zichzelf.

Al die weken dat hij in het ziekenhuis was deed ik niets. Nu ja, ik ging natuurlijk elke dag naar het ziekenhuis in Rotterdam. Maar ik breide niet in de trein, ik las geen boek, ik kookte geen eten en ik deed niets -of bijna niets- in de tuin. Zeker vier keer in die tijd ging ik aan de tafel in mijn naaikamer zitten en pakte het groene overhemd erbij. Ik vroeg me af of het zinvol was door te gaan met dit shirt, ik vertelde mezelf dat het natúúrlijk zinvol was, zelfs als dit het laatste was wat ik voor mijn Yep maakte. En daarna dacht ik dat ik dat niet mocht denken. Maar het wilde niet, er kwam niets uit mijn handen. Ik zat wat naar mijn naaimachine te staren en ruimde het maar weer op. Ik keek stomme sitcoms en krabbelde een paar puzzelboekjes vol, er was geen ruimte in mijn hoofd voor meer.

Hoewel een herstellende Echtgenoot in huis heel wat bezigheden mee brengt (eigenlijk alleen maar leuke bezigheden, en veel aanloop en gezelligheid) is het mei-overhemd inmiddels klaar. Er wordt weer brood gebakken, er worden appels geplukt en verwerkt, er worden maaltijden gekookt en samen gegeten, er worden plannen gemaakt en er wordt gelachen. Het leven gaat weer door.

* Een pneumokok is een halve micrometer groot, ongeveer. Er kunnen er tweeduizend op een rijtje in een millimeter zitten.